Sign in or 
- EasyEdit
- Edit tags
-
(what's this?What are these tools?
People just like you can add or edit the content on this site. If you want to try editing, but aren't ready to add to this site, try our demo area.
Read more about editing pages at Wetpaint Central.
) - Report page
Share this
VSBfonds
"The theatre is the place where ignorant people are invited to see suffering people"
“We are living in the middle of a remarkable increase in our ability to share, to cooperate with one another, and to take collective action, all outside the framework of traditional institutions and organization.…Getting the free and ready participation of a large, distributed group with a variety of skills has gone from impossible to simple.”
We Are Incubate is een project rond de artistieke praktijk, curatoire strategie en de rol van het publiek bij creatieve samenwerking binnen Independent Culture en hoe zij door nieuwe en participatieve vormen van samenleven veranderen. Van 11 tot en met 18 september 2011 zijn er rond dit thema optredens, films, exposities, masterclasses en lezingen verspreid over diverse locaties in en rondom Tilburg. We Are Incubate wordt, in navolging van Sun Ra, Hermann Nitsch en Piracy het centrale thema van het Incubate festival. Onderdelen van dit thema zijn onder andere KLF-frontman Bill Drummond die een ad hoc amateurkoor samenstelt, voormalig Crass voorman en Do It Yourself pionier Steve Ignorant die een week lang in de Paradox programmeert en beeldend kunstenaar Tino Seghal die in en met een lokale community werkt. Daarnaast krijgen kinderen in een avant-garde afterschool les van kunstenaars als Gummbah en Chris Corsano.
![[Untitled]](http://image.wetpaint.com/image/3/pxRjMlgNfDcAsIgKNjz5Ag19940/GW536H112 "[Untitled]")
Inleiding
Wikipedia en Google veranderden de ontwikkeling, distributie en consumptie van kennis fundamenteel. Social media als Twitter en Facebook hebben radicale invloed op de relaties tussen vrienden, maar ook tussen bedrijf en klant. Youp van ‘t Hek kwam via zijn Twitter-volgers in actie tegen T-Mobile. Obama werd president door de slimme inzet van social media. Dit stuk is open source, met de input van een community geschreven.
Het culturele landschap buiten de kunsten, zoals bij platenmaatschappijen en bij kranten, veranderde niet snel genoeg mee met de consumenten die via hun eigen netwerken informatie produceren, consumeren en beleven. Dit leidde tot een teloorgang van de muziekindustrie. Kranten hebben het moeilijk in een tijd waar veel informatie gratis is.
De samenleving verandert van een industriële samenleving naar een netwerksamenleving. Interacties gaan van transactioneel naar relationeel. Je doet niet meer dingen voor mensen, maar met mensen.
Hoe zit het binnen de kunsten? Is web 2.0 een middel waarop je je moet richten om publiek te bereiken, of is het een nieuw paradigma voor de ontwikkeling, distributie en consumptie voor kunst? Waar je vroeger moest vertrouwen op de curator van een tentoonstelling of de smaak van de radio-dj kun je nu via een Tumblr-blog een oneindige collectie beeld cureren dat je aangedragen krijgt via je connecties. Op Spotify is bijna alle muziek te vinden, die vaak wordt aangeraden via vrienden. Hoe reageren culturele instellingen als festivals, podia en musea hierop? En hoe gaan kunstenaars, curatoren, programmeurs en publieksgroepen hiermee om? Er lijkt een disharmonie te zijn tussen curator en publiek, tussen kwaliteit en openheid, tussen de rol van de gatekeeper en de functie van massa-samenwerking. Kan dit binnen de kunsten werken? Want een combinatie van esthetische waarde-oordelen leidt niet automatisch tot een beter esthetisch waarde-oordeel. In een door een grote groep samengesteld programma ontbreekt misschien het risico en de persoonlijke visie die een curator of programmeur kan nemen. En in een kunstwerk dat door een grote groep gemaakt is, ontbreekt misschien het risico en de persoonlijke visie van de artiest.
Toch gaat Incubate deze uitdaging aan. Tijdens eerdere edities merkten we via onder andere kindermiddagen, projecten op het platteland en workshops dat het belonend is om andere en nieuwe mensen op andere en nieuwe manieren bij kunst te betrekken. We zijn al een tijd onderdeel van een actieve digitale community met gastbloggers over de hele wereld. We werken met open source businessplannen. Door het publiek een grotere rol binnen de programmering te geven, wordt die niet platter, maar juist scherper. Want fans weten vaak beter wat binnen een specifieke stroming speelt dan een programmeur die het overzicht probeert te behouden. Het is uitdagend om deze digitale manier van werken ook in de festivalpraktijk te gebruiken, en niet louter als een digitale werkethiek te zien. We willen meer projecten met mensen doen, net als kunstenaars om ons heen die kiezen voor een collaboratieve en participitoire aanpak. Het gaat om afzonderlijke projecten; allemaal op hun eigen manier vormen van samenwerken. We Are Incubate ontwikkelt een aantal van deze projecten en brengt ze met elkaar in relatie.
Achtergrond
Het is van allen tijden dat veranderende sociale structuren de structuren van kunst veranderen. De Salon des Refusés (“Salon van de geweigerden”) was vanaf 1863 een tentoonstelling in Parijs die parallel stond aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet waren toegelaten tot de officiële salon. De salon, met exposerende kunstenaars als Manet en Cezanne, vervulde een belangrijke ontwikkeling binnen het impressionisme. Het was een reactie op hoe jurybeslissingen werken binnen de kunsten, wat de criteria voor kunst zijn en of die criteria nog voldoen aan de smaak van de kunstenaars en van de samenleving. Ook was het een van de eerste keren dat kunstenaars zelf initiatief namen om hun werk te tonen.
Samenwerking is niet nieuw binnen kunst. Participatieve kunst als community art richt zich primair op sociale vraagstukken. Dit project richt zich net zo op een veranderende kunstpraktijk en op de perceptie van kunst die verandert binnen een veranderende samenleving. Samenwerking is niet het doel an sich, maar een middel dat hoort bij de praktijk van de artiest en de wens van de participant.
Het industriële tijdperk leverde een wereld op waar goederen en diensten werden verleend aan en voor mensen en een cultuur die gebaseerd was op top-down beslissingen. Het doel was te definiëren waar mensen behoefte aan hebben, wat zij willen of nodig hebben en dat vervolgens te bezorgen. Een symfonie wordt voor jou gespeeld. Een tentoonstelling wordt voor jou samengesteld.
Die beweging verandert. De ethos van open sourcecommunities is een systeem waarbij mensen samenwerken. Iedereen communiceert met elkaar, zonder titel of hiërarchie en zo wordt voor de beste invulling of oplossing gekozen. Er wordt niets opgelegd van boven af. Kennis en lering wordt samen verbeterd, de bouwstenen daarvoor kunnen van veel verschillende bronnen afkomstig zijn, van gespecialiseerde hobbyisten tot professionals.
Deze manier van werken verandert ook de manier van werken binnen kunst en cultuur. Voor veel mensen voelt kunst en cultuur als iets dat boven hen staat, iets dat op hen neerkijkt. Kunst wordt ze aangedaan, voor hen, maar nooit met hen. Kunst kan publieke controverse veroorzaken, maar zelden leiden tot dialoog, omdat beeldende kunst vaak een eigen taal en referentiekader gebruikt die slechts enkelen buiten de kunstbubble begrijpen. De waarde van kunst in en voor de samenleving lijkt verloren te gaan in onbegrip. Dat resulteert in een zekere weerstand.
Technieken als massa-samenwerking en co-creatie maken het mogelijk om op grote schaal samen te werken, waarde toe te voegen en te delen. Denk aan Wikipedia, of de open-source programmatuur van Linux. Ook computerspellen als World Of Warcraft speel je samen. We bespeuren dat de artistieke praktijk, curatoire strategieën en culturele betekenis van de mensen met wie we werken hierdoor fundamenteel veranderen. Ons blog Generation Bass brengt online liefhebbers van niet-Westerse dance bij elkaar en ontwikkelt daarmee een scene van artiesten die nu ook in real-life met elkaar samenwerken. Via ERP-systemen is het makkelijk om bepaalde onderdelen van het festival uit te besteden aan gastcuratoren. Maar de belangrijkste vraag is welke invloed deze andere vormen van samenleven en samenwerking op het artistieke product heeft.
We Are Incubate bestaat uit:
Daedelus
Hiphop- en electronicaproducer Daedelus maakt samen met studenten van de Fontys Rockacademie en het conservatorium in Tilburg dagelijks een nieuwe track. De studenten werken in privéstudiecabines op de Fontys Hogeschool. Dagelijks maakt Daedelus een ronde langs de cabines en neemt een stukje van de stof die de leerling op dat moment toevallig aan het oefenen is. Deze korte fragmenten voegt hij samen tot een track die dezelfde avond al te downloaden is. Op zaterdag doet Daedelus een dj-set waarin hij alle tracks van die week aan elkaar draait. Tevens geeft Daedelus een masterclass sampling en producen op Fontys Hogeschool en het conservatorium.
Daedelus is een multi-instrumentalist, hip-hop- en electronicaproducer en dj uit Californië. Hij studeerde klarinet en contrabas en staat bekend om zijn warme, uitwaaierende producties die vaak gebruik maken van live gespeelde elementen. In zijn composities samplet hij vaak muziek uit de jaren ‘30 en ‘40 en maakt veelvuldig gebruik van koren en strijkarrangementen. De combinatie van theoretische achtergrond en ‘hands-on-aanpak’ maakt hem de geschikte kandidaat voor dit project.
Dimitar Solakov - “Youth”
De jonge Bulgaarse kunstenaar Dimitar Solakov maakte de fotoserie “Youth” samen met zijn vrienden. Zijn vader, bekend kunstenaar Nedko Solakov, gaf hem op vroege leeftijd de tip om met zijn fotografie dicht bij zichzelf te blijven. Dat resulteerde in deze reeks, waarbij je letterlijk een groep jonge mensen ziet opgroeien. Omdat Dimitar altijd een camera bij zich had, verdween na een tijdje alle gene bij zijn vriendengroep. Hij zat ze dicht op de huid en legde blijdschap en vriendschap, verdriet en pijn feilloos vast, zonder dat je op enig moment het gevoel krijgt naar iets te kijken wat niet oprecht is. De fotoserie is meer het product van een vriendengroep en hun belevenissen dan het werk van één kunstenaar. De prachtige foto’s hebben tevens een spannende lading, omdat halverwege de reeks ook nog een van zijn beste vrienden vermoord werd. De fotoserie was eerder te zien in Sofia City Art Gallery en nooit buiten Bulgarije vertoond. Incubate presenteert dit werk in de hal van de Openbare Bibliotheek, centrum Tilburg met maandelijks 40.000 bezoekers. De ruimte wordt door de kunstenaar zelf ingericht. (foto: Hanne Hagenaars)
New Jacks 3.0
Voorgaande jaren was er een overvolle opening met internationale bezoekers, positieve geschreven pers, televisie-aandacht en bijzondere kunstwerken. De kunstenaars in de editie 2009 waren: Renée van Trier, Willem Claassen, Michiel van de Weerthof, Vincent Dams, Leonie Ruissen, Liselotte de Groot, Manon van Trier, Merijn Denkers en Jak Peters. In 2010 waren Anita Hrnic, Klaas Burger, Sven Fritz, Teun Jansen en Matijs van de Kerkhof geselecteerd. Kunstenaars die nog niet, of minder dan vijf jaar geleden, zijn afgestudeerd en hun basis in Brabant hebben. Met hulp van projectpartners WEI, TAC en Avans Hogescholen worden de meest interessante, ‘nieuwe’ kunstenaars geselecteerd. In plaats van de focus te leggen op een paar grote internationale namen wil dit project de brede ontwikkeling laten zien van een nieuwe lichting Brabantse kunstenaars. Alle kunstenaars gaan met de slogan “We Are Incubate” aan de slag binnen hun eigen werk.
The Incubate 17
The 17 is een project van Bill Drummond, voormalig frontman van hitgroep The KLF, schrijver en conceptueel kunstenaar met The K Foundation. The 17 is een ad hoc koor dat steeds een stuk van Drummond zingt. Het is zijn reactie op vastgelegde muziek. Drummond beschouwt het opnemen en verkopen van muziek als een ‘onpersoonlijke ervaring’ en probeert met The 17 weer terug te keren naar het samen maken en beleven van muziek. Tot nu toe hebben zo’n 3300 mensen onderdeel uitgemaakt van the 17. De koorleden zijn ongetrainde zangers en zingen een stuk naar de steeds wisselende aanwijzingen van Drummond. Er worden geen opnamen van de optredens gemaakt en alle koorleden worden met naam vermeld op de website van The 17. Incubate vraagt Drummond naar Tilburg te komen en hier naast een lezing over zijn project ook diverse optredens te geven met een lokale versie van The 17.
Steve Ignorant in Residence
Steve Ignorant, (echte naam Steve Williams) was de voorman van de legendarische punkbands Crass (‘77-’84) en Conflict (‘86-’89). Hij speelde verder bij Current 93 en was tussen 1997 en 2000 de zanger van Stratford Mercenaries. Hij is tevens beeldend kunstenaar. Ignorant is een van de belangrijkste voorvechters van DIY (do it yourself) Culture, zowel in muziek en beeldende kunst.
Ignorant geeft een week lang in Paradox zijn visie op Independent Culture anno 2011. Hiervoor nodigt hij relevante bands en artiesten uit om samen met hem een breed beeld te laten zien van DIY. Crass stond bekend om hun weigering deel uit te maken van de bestaande structuren van de muziekindustrie en maakte een belangrijk statement in de punkbeweging door in eigen beheer platen uit te brengen, zelf de prijs daarvan te bepalen en te voorzien van extra informatie over idealistische thema’s. De band boekte haar eigen tours, sliep bij fans op de grond en leidde een netwerk van zelfgedrukte pamfletten en boekjes die van grote invloed waren op de kraakbeweging eind jaren ‘70 en het ontstaan van de vegetarische beweging. De invloed van de band en Steve Ignorant kan teruggevonden worden in de sjabloonkunst van Banksy en de werkwijze van duizenden bands en kunstenaars over de hele wereld, maar ook in het, door de band gepropagandeerde, aanbod van vegetarische producten in de supermarkt. Ignorant geeft tevens een lezing over DIY en Independent Culture uit zijn boek “The Rest is Propaganda”, waar hij op de besproken thema’s ingaat.
Educate
Incubate is een voorstander van een mix van de leerling gerichte visie en de maatschappijkritische visie op onderwijs. Dit sluit gedeeltelijk aan bij de huidige onderwijsvisie. Al is het maatschappijkritische aspect inmiddels niet meer heel gangbaar, zijn hierbinnen toch enkele belangrijke factoren aanwezig die aansluiten bij de artistieke identiteit en visie van Incubate als het leidende festival op gebied van Independent Culture.
Het doel van onze educatieprojecten is om bovengenoemde tweeledigheid te ontwikkelen en stimuleren. Vanuit de leerling gerichte visie is daarbij het bevorderen van het vermogen tot verandering en leren interessant. Vanuit de maatschappijkritische visie de maatschappelijke relevantie. De inhoud kan daarbij verschillen per doelgroep. Bij beide visies wordt uitgegaan van interessegebieden van de leerling zelf. Daarbij is het belangrijk te realiseren dat de voor de toekomstige beroepsuitoefening noodzakelijke kennis en vaardigheden constant veranderen en evolueren. De inhoud dient dus steeds bijgesteld te worden en vooral de manier waarop geleerd en gewerkt wordt is belangrijk.
De methode die Incubate hierbij hanteert is probleemgestuurd onderwijs vanuit de leerling, waarbij eigen interessegebieden gestimuleerd worden, uitgewerkt in het projectonderwijs en met samenhang in de actualiteit. Denk daarbij aan veel reflectiemomenten, individueel en klassikaal, zodat de leerlingen leren hun visie en mening te formuleren en vocaliseren. Dit helpt hen om ook buiten het kunstvakonderwijs op te komen voor hun mening en hun visie te onderbouwen.
Psychologische achtergrond:
Voor Incubate sluit de metacognitieve theorie het beste aan bij onze visie op het leerproces. Uitgangspunten als oriëntering, planning, bewaking, zelftoetsing en reflectie zijn in overeenstemming met onze onderwijsvisie en werkwijze. Deze uitgewerkte versie van het cognitivisme, waarbij de kennis en opvattingen van de leerling over zijn eigen functioneren belangrijke factoren vormen, sluit aan bij ons doel om reflecteren te stimuleren. Ook kan het de leerling helpen zijn eigen leerproces beter te maken, door aandacht te schenken aan de manier van omzetting van informatie naar kennis. De te gebruiken leerstrategie kan zo per leerling worden bijgesteld; door de mogelijkheid het leerproces te sturen, wordt het leren voor hem of haar geoptimaliseerd.
Het educatieprogramma van Incubate bestaat uit drie verschillende onderdelen, ieder gericht op een eigen leeftijdsgroep en niveau. “We Are Incubate” draait om maatschappelijke betrokkenheid en samenwerking. Incubate kiest daarom voor een leerling gestuurd traject, waarbij uitgegaan wordt van de studievraag in plaats van een opgelegde opdracht. De scholieren geven zo binnen het project hun eigen invulling aan hun creatieve betrokkenheid. Alle scholieren en ouders die participeren, krijgen tevens een toegangsbewijs tot het festival. De samenwerking met scholieren vertaalt zich steeds op een ander niveau zoals te zien is in de projectomschrijvingen:
a] @ducate - Posterproject
Afgelopen jaar werd tijdens Incubate voor het eerst een traject ingezet voor het middelbaar onderwijs. Leerlingen adopteerden de vrije plakplaatsen in de stad en leerden over vrije meningsuiting, reclame, de openbare ruimte en druktechnieken. @ducate richt zich dit jaar met het Posterproject op de basis- en middelbare scholieren. In samenwerking met kunstenaar Koen Delaere en Buro CIST (Cultuur In Scholen Tilburg) wordt een vervolg gegeven aan het (proef)traject van vorige keer. Nu wordt gekozen voor een andere invalshoek waarbij de scholieren zelf posters ontwerpen. Vooraf volgt een les door een posterontwerper of kunstenaar over hoe communicatie in de openbare ruimte werkt en hoe je verschillende technieken in kunt zetten. De posters worden tijdens het festival in de stad geplakt op openbare plakplaatsen en dagelijks ververst. Ook zijn de posters bij elkaar te zien als onderdeel van de Open Source Arts Expo.
b] Afterschool Avant Garde
We merkten in Tilburg dat er bij ouders een behoefte is aan een kwalitatief hoogwaardig kinderprogramma waarbij het experiment niet wordt geschuwd. Samen met betrokken ouders en de organisatie van de Kinderpretmiddagen bij OCCII te Amsterdam vervolgt Incubate de zeer geslaagde kindermiddag in 2010. Vorige keer viel op dat kinderen experimentele optredens erg inspirerend vinden, zolang ze maar betrokken worden.
Afterschool Avant Garde betrekt kinderen bij de festivalslogan. Ze gaan aan de slag met de coolste independent kunstenaars: ze krijgen drumles van impro-drummer Chris Corsano, gaan striptekenen met Gummbah, maken noise met Aaron Dilloway, gaan schilderen met Kati Heck en werken aan een performance met Peter Fengler. Creativiteit, kunst, fantasie en experiment zijn de sleutelwoorden, maar lol hebben is het allerbelangrijkste. Het team van Kinderpret ontwikkelt een middag die aansluit bij Incubate 2011. Hierbij wordt gericht op de leeftijdsgroep 3 tot 10 jarigen.
c] Higher Learning
Ook in het hoger onderwijs heeft Incubate de laatste jaren al heel wat projecten gedaan. We organiseerden masterclasses en workshops met o.a. Herman Nitsch voor Sandberg en Fontys, Hank Shocklee bij de Rockacademie en Rob Scholte bij Fontys Academie voor Beeldende Vorming. Ook ondersteunen studenten van de Herman Brood Academie te Utrecht ons al enkele jaren bij de productie van het festival. In 2011 willen we, in plaats van een kunstenaar naar Fontys brengen, juist het werk van Fontys ABV naar buiten brengen. Studenten maken nieuw werk dat getoond wordt op het narrowcastingnetwerk Briljantnet, een netwerk bestaande uit 250 schermen, indoor en outdoor. Incubate, dat het stadscentrum als zijn festivalterrein heeft, probeert op deze manier de openbare ruimte iets mee te geven van de energie en creativiteit die tijdens het festival voelbaar zijn. Tegelijkertijd krijgen de studenten een podium buiten de academie. Zij geven hun eigen invulling aan het beeld dat zij aanleveren en proberen een verwijzing naar Incubate of deelnemende artiesten of kunstenaars te verwerken in hun al dan niet bewegend beeld.
d] Incubate Masterclasses
Incubate richt zich veelvuldig op de koppeling van haar sterk artistieke basis aan de kenniseconomie. Erg belangrijk hierbij is de inspiratie die doorstraalt naar het onderwijs. De overdracht van kennis en ervaring uit het veld is hiervoor van groot belang. Incubate organiseert ook in 2011 enkele masterclasses door vooraanstaande artiesten die te gast zijn op het festival. Hiphop- en electronicaproducer Daedelus geeft een masterclass sampling en producen aan studenten van de Fontys Rockacademie en het conservatorium in Tilburg. Bill Drummond geeft een masterclass over conceptuele kunst en The 17 aan de Academie voor Beeldende Vorming. DIY-voorvechter Steve Ignorant geeft in zijn masterclass uitleg over de DIY-ethiek op de Academie voor Popcultuur Leeuwarden. Steve Albini (tevens spreker op de DIY Conference) geeft een les over studiotechnieken aan de afdeling Recording & Producing op Fontys Hogescholen.
Luke Jerram “Play Me, I’m Yours”
“Play Me, I’m Yours” is een project van de Engelse kunstenaar Luke Jerram. Piano’s verschijnen op straten, parkjes, pleinen, het station, de markt, een brug of voor de deur van een galerie. De piano’s zijn beschikbaar voor iedereen om vrij te gebruiken. Jerram heeft inmiddels in zestien verschillende steden piano’s geplaatst en meer dan een miljoen mensen bereikt. Wie op de piano’s speelt en hoe lang ze blijven staan, kunnen de inwoners van de stad zelf te bepalen. Elke piano is een blanco muzikaal canvas dat persoonlijk ingevuld kan worden. Het project is een reflectie op de community die ermee aan de slag gaat. Veel van de piano’s zijn gedecoreerd en worden geïndividualiseerd. Natuurlijk verschijnen er stickers op, natuurlijk gaan mensen er persoonlijke boodschappen op achterlaten, maar ze bieden op de eerste plaats een mogelijkheid voor directe creatieve communicatie.
Het project stelt vragen bij de rol en regels van de openbare ruimte. “Play me, I’m Yours” is een kleine, vrolijke provocatie en nodigt burgers uit zelf meer controle te nemen over hun stedelijke omgeving en levensplezier.
Luke Jerram’s multidisciplinaire werk bestaat uit beeldhouwwerk, installaties, cadeaus en live-kunstwerken. Jerram studeerde in Gloucester en New York en werkt als kunstenaar en creatief consultant. Hij deed onder andere projecten met en voor de Royal Shakespeare Company, de BBC, Tate Modern, gemeentebesturen van London en New York. Het pianoproject voerde hij eerder uit in Belfast, London, New York, Barcelona, Birmingham en Sao Paulo. Zijn werk wordt gekenmerkt door activatie van de toeschouwer, het omzetten van een rol van passieve kijker naar een werk tot deelnemer en ambassadeur. Hij wordt geprezen om zijn relatief eenvoudige ideeën met verstrekkende sociale gevolgen.
Glocal
In 2011 wordt er een vervolg gegeven aan Glocal. Vier projecten tonen de samenhang tussen de stedelijke omgeving van Incubate en het buitengebied. De bezoekers van het festival komen in aanraking met het platteland rondom Tilburg met zijn eigen specifieke kwaliteiten. Glocal onderscheidt zich door gebruik te maken van Brabantse omgevingsfactoren als de Drunense Duinen, kamperen bij de boer en de verhalen van de Bokkenrijders. Door het incorporeren van deze lokale elementen profileert het festival internationaal zich sterk. Gesterkt door positieve ervaringen van 2010 en het veelvoudig gebruik van streekproducten binnen haar eigen ecosysteem wil het festival verder naar buiten. De komende jaren wil het inzetten op internationalisering door regionalisering. In 2011 kiest Incubate voor een viertal projecten met namen als:
a] DJ/rupture – The Soya Waltz
Amerikaanse producer en dj Jace Clayton, werkend onder de naam DJ /rupture duikt in het erfgoed van de Brabantse muziekgeschiedenis. Hij deed dit eerder in onder meer Zuid-Amerika en Afrika. Clayton ontmoet mensen die de traditionele Brabantse liedjes proberen te documenteren en ze ook nog kunnen spelen en zingen. Met de opnames hiervan gaat Clayton aan de slag. Na een bezoek aan de biologische boerderij ’T Schop kwam Clayton vervolgens met een plan om deze resultaten te presenteren.
In de installatie The Soya Waltz worden de marktprijzen van genetisch gemanipuleerd soja (dat voornamelijk gebruikt wordt als varkensvoer) gekoppeld aan klanken uit het Brabantse verleden. Brabant staat bekend als de varkensschuur van Nederland - en misschien wel Europa - en op deze manier hoor je dus letterlijk wat je eet. In een later stadium bestaat nog het idee om de landen waar deze soja geteeld wordt (vooral Zuid-Amerika) weer een rol te laten spelen in de bewerking van de Brabantse opnamen.
b] Tino Sehgal
Tino Sehgal is een Engels/Duitse kunstenaar. Zijn werk bestaat voornamelijk uit geënsceneerde ongebruikelijke situaties waarbij enkele mensen instructies van Sehgal uitvoeren. Hij werkte in musea zoals Tate Modern in London, Guggenheim, New York en was te gast op Manifesta 4. Bij verkoop van zijn werk is het belangrijk dat er geen geschreven instructies zijn, geen aankoopbon, geen catalogus en geen foto’s. Dit betekent dat het werk op geen enkele manier gedocumenteerd is. Normaal werkt Seghal in grotere musea binnen de kunst-bubble. Voor Sehgal is het een uitdaging om in een klein, provinciaal niet-kunstmuseum te werken. Vanuit het Likeurmuseum Isodorus te Hilvarenbeek gaat hij aan de slag te gaan met lokale acteurs. Over Seghal bij het Guggenheim:
“The fact that Sehgal’s works are produced in this way elicits a different kind of viewer: a visitor is no longer only a passive spectator, but one who bears a responsibility to shape and at times to even contribute to the actual realization of the piece. The work may ask visitors what they think, but, more importantly, it underscores an individual’s own agency in the museum environment. Regardless of whether they call for direct action or address the viewer in a more subtle sense, Sehgal’s works always evoke questions of responsibility within an interpersonal relationship...”
c] Jason Molina – op ’t Schop
Jason Molina is een Amerikaanse singer/songwriter die halverwege de jaren ’90 onder de naam SONGS:OHIA werkte. Met zijn ingetogen stijl van alternatieve country, gemengd met de klassieke singer-songwriter stijl van bijvoorbeeld Neil Young en Leonard Cohen, wist hij een trouwe schare fans aan zich te binden. Hij werkt samen met Bonnie “Prince” Billy en Wil Johnson. Na gesprekken met Jan van den Broek, eigenaar van biologische boerderij ‘t Schop, kwam naar voren dat hij graag een speciale periode op zijn boerderij met een artiest zou willen delen. De periode in het voorjaar, als de jonge kalveren geboren worden, is voor hem een van de mooiste periodes op de boerderij. Niet alleen de geboorte van nieuw leven, maar ook de transitie van de seizoenen is op dat moment op zijn duidelijkst te zien en is voor Jan een bijzondere tijd. Door de artiest met Jan samen deze periode te laten beleven, hopen we een meerwaarde voor de artiest en de boer te genereren. Tijdens het verblijf van twee weken gaan zij veelvoudig met elkaar om. Ze wisselen ervaringen uit over hun werkwijzen, over hun ethiek en kunnen hierdoor veel van elkaar leren. Molina gebruikt deze ervaringen voor nieuw materiaal. Dit wordt gepresenteerd tijdens Incubate en uitgegeven op cd.
Muziekprogramma
Het muziekprogramma van Incubate toont de voorlopers op het gebied van Independent Culture, of de artiesten die hier al een belangrijke impact op hebben gehad. Het zijn veelal artiesten die al in de praktijk brengen wat we op het festival bespreken en centraal stellen. Ze zijn sterk verwant met onderwerpen als piraterij, collaboratie, participatie, onafhankelijkheid, vrijheid, gelijkheid en broederschap. Tevens heeft het muziekprogramma de belangrijke functie van een relatief makkelijk 'instapvermogen' en brengt het een groot publieksaandeel op de been.
Van maandag tot en met donderdag biedt het muziekprogramma een horizontale programmering verspreid over meerdere zalen. V39 wordt dagelijks geprogrammeerd door een band uit de independent culture die geestverwanten uitnodigt. Voorgaande jaren waren dit onder andere The Ex (impro-punk), Anaal Nathrakh (experimentele metal) en Women (noisepop). In 013 vinden optredens plaats van de bekendere namen uit de independent culture. Denk aan Omar Souleyman, The Damned, Soap&Skin en Watain. Paradox is een week lang het domein van een gastprogrammeur. Voorgaande jaren waren dat onder andere Worm, OCCII en het Noorse Bla. In 2011 wordt het Steve Ignorant, oerpunker en voorman van de punkband Crass. Met het betrekken van een gastprogrammeur zorgen we voor een verbreding van het programma. Daarnaast brengt de gastprogrammeur een persoonlijk netwerk in, met artiesten die anders niet benaderbaar zouden zijn. De gratis afterparty vindt plaats in muziekcafe Cul de Sac. Dit is een goede manier voor Tilburgers om het festival te leren kennen. Van vrijdag tot en met zondag vindt een veelheid aan optredens van independent artiesten bands en dj’s plaats in de Tilburgse binnenstad, verspreid over ongeveer 20 locaties. Van café tot kunstenaarsinitiatief, van popzaal tot openbare ruimte. Het weekendprogramma vormt het muzikale zwaartepunt van het festival en laat de enorme variatie in het muzikale veld zien, zonder te letten op stijlen en genres. Voorgaande jaren traden onder andere Peter Brötzmann, Liturgy, Neu!, en Daniel Haaksman op. Vanaf 2011 wordt er verder geinvesteerd in het muziekprogramma om schaalvergroting van het festival te bewerkstelligen. Dit gebeurt onder andere door in samenwerking met 013 plusconcerten te organiseren.
Open Source Arts
De oude structuur van ‘gatekeepers’ en ‘smaakbepalers’ lijkt plaats te maken voor samenwerking tussen kunstenaars zelf en hun publiek. Deze nieuwe structuur vraagt om nieuwe systemen die voor een waardevolle bijdrage van het publiek kunnen zorgen. Met dit idee gaat Incubate in 2011 aan de slag met een aantal projecten:
a] Open Source Expo
Beeldende kunst is sinds het postmodernisme steeds meer gaan draaien om een idee in plaats van een ambachtelijk gemaakt kunstwerk. Dat is een natuurlijk proces en een prima ontwikkeling, maar maakt de scheidslijn tussen academisch opgeleide ‘professionele’ kunstenaar en goedwillende en hardwerkende hobbyist steeds kleiner. Ook speelt de ruimte waarin het werk tentoongesteld wordt een belangrijke rol in deze tweedeling. De Open Source Expo speelt met dit idee en zoekt die grens bewust op.
Iedereen kan werk inleveren voor de Open Source Expo. Via een oproep in de media en het benaderen van lokale amateurverenigingen worden zo veel mogelijk verschillende mensen benaderd om hun werk beschikbaar te stellen voor de Expo. Alle vormen van werk zijn daarbij toegestaan. Van traditioneel schilderwerk tot een gevlochten mand, het heeft allemaal zijn plek in de OSE. Vervolgens gaan curatoren Steven ten Thije en Remco Torenbosch aan de slag om de expo zo goed mogelijk in te richten en samenhang te geven. Zij kijken daarbij niet naar de herkomst van het werk, maar proberen op sfeer en gevoel werken bij elkaar te plaatsen die qua inhoud en afbeelding, of qua werkwijze en stijl, bij elkaar passen.
b] Open Source Radio
In navolging van het project ‘Original Pirate Material’ in 2010, gaat Incubate weer aan de slag met radio. Was vorig jaar nog de ether van Tilburg de speelruimte van de dj’s, nu wordt er ook live gestreamd op internet. Incubate biedt de parameters aan waarbinnen muziekliefhebbers, amateurradiomakers, muzikanten, kunstenaars en studenten aan de slag kunnen. Een volledig ingerichte studio op een centrale plek in Tilburg en alle benodigde techniek om jouw radioshow te kunnen presenteren. Op het festival spelende bands, kunstenaars en de eigen community worden gestimuleerd om live aan de slag te gaan, of om vooraf een radioshow te maken die tijdens het festival uitgezonden wordt.
Incubate werkt hiervoor samen met Radio Raket. Radio Raket was een Tilburgse radiopiraat die zich voornamelijk richtte op house en elektronische muziek in al zijn vormen. Opgericht in 2003, bestreek deze zender het grootste gedeelte van Tilburg en zond (vooral in het weekend) non-stop muziek uit die niet te horen was bij de zenders in het omroepbestel. De dj’s van deze illegale zender groeiden uit tot lokale helden en draaien inmiddels volop mee in het Nederlandse clubcircuit. Radio Raket levert tevens technische en logistieke ondersteuning voor dit project.
c] Open Source Film Programma
In navolging van het Upload Cinema project van verschillende bioscoopzalen in Nederland, waar de Filmfoyer in Tilburg al aan deelneemt, vraagt Incubate ook hier input van het publiek. Maar in tegenstelling tot Upload Cinema wordt er niet gewerkt met een thema, maar is de input van filmmakers leidend. Het programma bestaat dagelijks uit maximaal vier uur beeld. De afzonderlijke inzendingen mogen niet langer dan een uur zijn. Verder zijn er geen regels behalve dat je zelf aanwezig moet zijn tijdens de screening. Verwacht hier previews van diverse onafhankelijke filmmaatschappijen en filmmakers, trailers, zelfgemaakte thuisvideos, schoolprojecten, mashups, remixen, clips en toevallige vondsten in alle mogelijke genres. Incubate sorteert op lengte en kwaliteit, zodat het programma behapbaar blijft. Tevens doet Incubate een kwaliteitsinjectie door enkele documentaires in te brengen die aansluiten op het muziekprogramma van het festival, denk hierbij bijvoorbeeld aan “Dj Screw, The Untold Story”, over legendarische hiphop producer en notoir hoestsiroop drinker Dj Screw of de film die The Otolith Group maakte over de mythe rondom electropioniers Drexciya.
d] Open Source Dans Programma / Space that must be filled
De wetten en methodiek van dans en theater blijven moeilijk om op een spontane manier mee om te gaan. Met danscurator Sonja Augart wordt gezocht naar een nieuwe weg om invulling te geven binnen deze discipline. Met het creëren van een rigide vorm van presenteren wordt het podium vrij gegeven aan wie maar wil.
Space that must be filled is een dansprogramma waarbij iedereen een invulling kan geven aan de begrippen dans en beweging. Het is een open podium met korte, snelle voorstellingen en voorstellen, een kwaliteitsimpuls en een nieuwe manier van presenteren binnen de danscultuur. Bestaande gezelschappen en onafhankelijke choreografen wordt gevraagd een preview te laten zien van werk in ontwikkeling. Nieuwe sterren aan het firmament en studenten wordt gevraagd een idee of schets uit te werken binnen deze presentatievorm. Bij dit programma kan het publiek in- en uitlopen waardoor het laagdrempelig blijft. Het publiek kan ervoor kiezen even te blijven zitten of gericht een voorstelling te bezoeken.
Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen academische scholingen en urban- of straatstijlen; alles is mogelijk, zolang het binnen het dogma van de presentatie past. Voorstellingen mogen niet langer zijn dan tien minuten, er wordt slechts een standaard lichtsetting gehanteerd, er mogen maximaal vier dansers tegelijkertijd op de vloer zijn en er is de beschikking over slechts een enkele cd-speler. Ombouwpauzes zijn niet langer dan 15 minuten en gebruik van rekwisieten en decor is uitgesloten. Een extra injectie wordt gegeven door per dag ook een kant en klare voorstelling te programmeren die aansluit op de rest van het festivalprogramma. Hierbij denken we aan voorstellingen als Adam Linder met “Early Ripen, Early Rot”, Sidney Leoni met “Undertone” en Halla Ólafsdóttir met “Spiritual Thing”. Deze stukken zijn geselecteerd omdat ze belangrijke ontwikkelingen in het dansveld laten zien en aansluiten bij de beleving van de Incubate bezoeker. “Spiritual Thing” is een choreografische interpretatie van een (hard)rockshow, “Undertone” heeft een belevingselement en speelt zich volledig af in het donker. Het stuk speelt met de concentratie en verwachtingen van de bezoeker, die onverwachtse geuren ruikt en dansers langs zich voelt wurmen en bewegen. De bezoeker is een actieve participant in het stuk. “Early Ripen, Early Rot” is het meest traditionele stuk van de drie en laat hele minimale bewegingen zien op de live klanken van de Duitse band LAND.
e] Redecorators
Binnen de hedendaags gecomponeerde muziek is het voor jonge muzikanten en componisten moeilijk een plek te vinden om hun muziek te laten horen. In het verleden deed Incubate een duit in het zakje door ruimte te bieden in het Kraaklinkprogramma. Deze methode wordt herzien en redecorated. Elke dag geven amateurs en professionals op een ongebruikelijke locatie in de stad deze gecomponeerde muziek een plek op het festival. Niet alleen komt de (toevallige) festivalbezoeker in aanraking met muziek die normaal bijna nooit in deze context te horen is, maar Incubate biedt hiermee ook een plek aan voor try-outs van spelers en componisten. Redecoraters tilt kamermuziek de 21ste eeuw in en verbindt door deze nieuwe manier van presenteren gecomponeerde muziek met de laagdrempeligheid van populaire muziek. Incubate werkt in dit project samen met De Link, Conservatorium Tilburg en Factorium.
f] Melting Pot
Elk jaar komt Incubate tot stand met input van velen. Melting Pot is een plek voor deze initiatieven. Het zijn mensen waar we in het verleden al mee gewerkt hebben of goede ervaringen mee hebben qua communicatie en inhoud. Door hen nauwer bij het festival te betrekken en een locatie te laten cureren of te boeken binnen onze parameters, werken we aan een festival dat niet alleen een hiërarchie is. Een festival dat niet alleen draait om de smaak en persoonlijke voorkeuren van de “lucky few”, maar mogelijkheden schept om je eigen weg te vinden en uit te stippelen binnen de independent culture.
Organisaties en clubs als Kraak (Gent, België), gespecialiseerd in freefolk en psychedelische folk en rock, Record Riot (Münster, Duitsland), een begrip op het gebied van garage en gitaar rock en God Don’t Like It (Londen, UK), voorloper in witch house en clubs waarmee we al eerder samenwerkten, zoals Whatspace, Vatican Analog en Lost Painters cureren een zaal.
Wineke works with Wooden Shjips
Wineke Gartz (Eindhoven, 1968) maakt collagetechnieken van licht, ze werkt met overlappende projecties van diaprojectoren, beamers en collages op papier. Het werk bestaat uit meerdere lagen waarmee zij de kijker confronteert met de dubbele betekenissen van beelden, voorwerpen en beweging. Op wisselende formaten vormen deze collages een muterende reeks foto’s waardoor het onderwerp steeds verandert door de wisselende context. Het werk refereert naar de psychedelica van de jaren ’60, de vroege videokunst van de jaren ’80 en de collagetechnieken van bijvoorbeeld George Braque, Richard Hamilton en - dichter bij huis - Danny Matthys, maar dan met een hedendaagse zeggingskracht en onderwerpkeuze. Op deze manier blijft Gartz continu in ontwikkeling en experimeert ze met verschillende werkvormen.
Haar werk was eerder te zien in Hong Kong, New York (geselecteerd door Dan Graham), Berlijn, Tokyo en Tel Aviv. Ook werkte ze een jaar in het CCA te Kitakyushu in Japan en had ze recent een bijzonder goed ontvangen solo expositie in White Plains, NY waaraan een hele pagina werd gewijd in de New York Times. Gartz is verbonden als leraar aan St. Joost te Breda en geeft regelmatig gastlessen op diverse academies in binnen- en buitenland. In haar recente werken gebruikte zij vaak de muziek, of fragmenten van de muziek van de Amerikaanse band Wooden Shjips. Deze viermansformatie uit San Francisco staat bekend om haar moderne psychedelische rock met invloeden van krautrock en jaren ’60 iconen als The Doors en Velvet Underground. In majeur gestoken riffs in eindeloze herhaling, met veel fuzz, echo en reverb, bepalen het geluid, waarbij live alle nummers lijken samen te vloeien tot een grote, oneindige, hypnotiserende jam. Wineke sloot vriendschap met de band tijdens een eerdere Europese tour en werkte al samen met toetsenist Nash Whalen aan enkele kleine projecten en experimenten.
Tijdens Incubate werken Wineke en Wooden Shjips voor het eerst samen, daarbij werkt de kunstenaar voor het eerst met live muziek en de band met beeld. Op locatie wordt een week gewerkt aan een voorstelling, waarbij de collagetechnieken gekoppeld worden aan live performance van Wooden Shjips. Het resultaat is een avondvullende performance, waarbij geïmproviseerde elementen gedoseerd worden toegepast en vooral gekeken wordt naar de meerwaarde van de creatieve samenwerking.
Momo does Tilburg
De New Yorkse kunstenaar en DIY-fenomeen Momo is een van de actiefste beeldende kunstenaars in de openbare ruimte. Hij reist de hele wereld over om overal, gevraagd of ongevraagd, zijn werken te maken in een stedelijke omgeving. Beinvloed door het abstract expressionisme creëert hij een eigen nieuwe kleurrijke stijl in een abstracte vorm van graffiti. Zijn werken zijn te vinden in Barcelona, Toronto, Sao Paolo, Murca, diverse steden in Italië en in bijna alle grote steden in Amerika. Zijn werkwijze is ad hoc, maar het werk is nooit ondoordacht. Hij gaat een interactie aan met de lokale architectuur, stijlvormen of kleurgebruik en maakt van de openbare ruimte een speelplek. Momo laat zich tijdens het reizen inspireren door de plek waar hij zich op dat moment bevindt. Roadtrips en samenwerkingen met lokale kunstenaars zijn eerder regel dan uitzondering. Door zichzelf gedeeltelijk buiten de museale en academische context te plaatsen, neemt hij een bewuste werkwijze aan die meer refereert aan de werkwijze van punk en DIY culture dan aan de traditionele beeldende kunst. Enkele bekendere projecten van de afgelopen jaren waren een dagelijkse muurschildering in Williamsburg, New York, waarbij Momo en Melissa Brown om de dag over elkaars werk heen schilderden, zijn tag (handtekeningen zoals gebruikt in de graffiti cultuur) plaatste over het hele eiland Manhattan en recent, zijn project ‘Public Art in Private Places’, waarbij hij kantoorruimtes en woonruimtes van mensen gebruikt om zijn werken tentoon te stellen. Zijn werken zijn vaak tijdelijk en worden gedocumenteerd op zijn site en op social media als Vimeo en Flickr.
Momo werkt in Tilburg met kunstenaar als Michiel Ceulers, Piet Dieleman en Tim Schellekens. Samen zoeken ze plekken die zich lenen voor zijn werkwijze. Meestal wordt een kunstenaar uitgenodigd om een specifiek werk te laten zien, of een specifiek project te herhalen of uit te voeren op een locatie. Incubate geeft Momo de vrije hand in de uitvoering van zijn ideeën, omdat sturing hierin haaks zou staan op zijn werk- en denkwijze en verwacht dat Momo op die manier, in samenwerking met deze kunstenaars, tot het beste resultaat komt .
Incubate DIY Conference
Deze conferentie gaat over het creëren zelf. Hoe kijken kunstenaars naar nieuwe vormen van samenwerking binnen de veranderende samenleving versus de ‘oude’ vormen van creëren en distribueren met tussenkomst van verschillende middle men? Hoe geven zij hier zelf vorm aan in de praktijk? Welke strategieën, tactieken en interventies worden in de strijd geworpen? Hoe geven we als samenleving creativiteit en innovatie vorm en wat is de betekenis hiervan anno 2011? Waar meestal vanuit de industrie of vanuit beleid gekeken wordt naar ontwikkelingen binnen de cultuur, laten we nu kunstenaars zelf aan het woord. Sprekers zijn Clay Shirky, Bill Drummond, Steve Albini en Steve Ignorant.
Doelen van We Are Incubate zijn:
- De volledige breedte tonen van de collaboratieve praktijk binnen independent culture
- Reflectie op de relatie tussen de collaboratieve kunstpraktijk enerzijds en de hedendaagse cultuur in het algemeen anderzijds.
- De invloed van de collaboratieve praktijk tonen op een jonge generatie kunstenaars, in het bijzonder op representanten van de independent culture.
- Cultuurkritische reflectie op de betekenis van kunst in brede zin in relatie tot de maatschappelijke ordening en de actualiteit.
- Activatie, participatie en collaboratie van publiek.
- Meegaan met de maatschappelijke verandering van publiek naar participant.
Dit leidt tot:
- Creatief tot nieuwe ideeën en nieuwe manieren van werken
- Stimuleren van inbedding van kunst in de samenleving
- Versterking van DIY-cultuur
Incubate is een DIY (Do It Yourself) festival. Geïnspireerd op de esthetiek en ethiek van ondergrondse bewegingen als punk en noise, groeide Incubate uit tot een community op het gebied van independent culture. Activatie, participatie en collaboratie zijn hierbinnen kernwaarden. Het opereren vanuit autonome productie- distributie- en consumptiemethoden als independent platenlabels, kunstenaarsinitiatieven, curatoren en agenten is een belangrijke werkwijze binnen Independent Culture. Gestimuleerd door nieuwe technologie als weblogs, mp3 en goedkoop reizen via EasyJet is dit netwerk vitaler dan ooit. Bands verkopen hun eigen muziek via diverse sites en bepalen zelf wat er mee gebeurt. Beeldende kunstenaars werken buiten museale structuren om. We zien dat veel kunstenaars en organisaties hiervoor nieuwe methoden en tactieken gebruiken. Daar focussen we op met We Are Incubate.
In 2008 en 2009 kozen we voor centrale festivalgasten uit de historische avant-garde als Sun Ra Arkestra en Hermann Nitsch. Vorig jaar richtten we ons op het thema piraterij. Ook dit jaar staat een thema binnen het maatschappelijke discours centraal. Sociaal engagement is kenmerkend voor Incubate en voor de Independent Culture waar wij voor staan. Voorgaande jaren brachten we DIY-artiesten als The Ex, deden we een project rond punk-fanzines en kreeg ons blog Generation Bass correspondenten over de hele wereld die berichtten over niet-Westerse dance. Ons Social Festival Model, waar deze tekst ook op geschreven is, werkt via co-creatie binnen een wiki-omgeving. De kindermiddagen en projecten op een boerderij in het ommeland zorgden voor een bredere verankering, maar ook voor een bredere dialoog. In 2010 organiseerden we de Innovation Lecture met innovatiegoeroe Charles Leadbeater die de theoretische basis gaf voor We are Incubate.
Binnen DIY zijn activatie, participatie en collaboratie van belang. Hoe kun je anderen een nieuwe rol geven in de beleving en creatie van kunst en cultuur? Samenwerking, zowel on- als offline, kan daarbij de drempel verlagen tot deelname en de definitie oprekken van wat een kunstenaar is of zou moeten zijn. Het spoort mensen aan om nieuwe rollen aan te nemen. Niet alleen als consument, maar ook als werker aan, maker van, verdeler van en redacteur van inhoud. Vanuit de DIY cultuur, het zelf doen, hebben we een sterke eigen methodiek ontwikkeld die op dit moment, gezien alle ontwikkelingen binnen de samenleving, relevanter is dan ooit.
Incubate is als relatief jonge, flexibele en digitale organisatie betrokken bij deze manier van werken. Incubate wordt niet gemaakt door een staf en vrijwilligers alleen, het is een levend geheel, een community die haar visie en meningen deelt met elkaar, maar ook met het festival en de mensen die eraan werken. Performers zijn adviseurs, bezoekers zijn tipgevers, iedereen schrijft mee aan de wiki-website en deelt zijn expertise op zijn eigen manier en niveau. We worden vaak als voorbeeld aangehaald van een succesvolle community, wonnen er zelfs prijzen mee. Maar we willen verder. De afgelopen jaren pionierden we veel in het digitale. Communities zijn geen digitale dingen die ver weg staan van de samenleving. Het zijn middelen om met mensen op nieuwe manieren te werken. Nu willen we met deze methodieken in het echt samenwerken met mensen.
Betekenis
Voor de ontwikkeling van Incubate, binnen independent culture en de participerende instellingen betekent We Are Incubate een artistieke verdieping. Door het thema We Are Incubate worden ontwikkelingen binnen deze vaak autonome stromingen geplaatst in een maatschappelijk discours en kunnen ze zich beter verhouden tot ontwikkelingen binnen andere genres en disciplines. Organisatorisch doel van We Are Incubate is om het interdisciplinaire aspect van Incubate te verzwaren en verdiepen. Dit geeft een dwarsdoorsnede van gebeurtenissen in de Independent Culture en voegt hier een sociaal-maatschappelijke dimensie aan toe. Voor deze verzwaring, verdieping en verankering is externe financiering nodig.
Op instellingsniveau betekent dit project een samenwerking tussen locaties en instellingen die normaliter niet met elkaar samenwerken en geen Independent Culture brengen. Voor locaties als Filmfoyer, Midi Theater en 013 biedt dit project zowel een nieuw aanbod als een nieuwe doelgroep.
Documentatie
We Are Incubate gaat over andere manieren van cultuur produceren en consumeren. Constante documentatie is een integraal onderdeel van onze werkwijze. Concerten worden opgenomen en via media-partners en Soundcloud verspreid. Een bataljon fotografen documenteert en zet deze foto’s op Flickr. Lezingen worden opgenomen en via Vimeo verspreid. Het is een constante ontwikkeling, waarbij de productie de documentatie is. Met mediapartners als 3VOOR12 en De Groene Amsterdammer wordt per project gekeken hoe dit het beste gedocumenteerd kan worden in tekst, geluid of beeld. Documentatie van het hele proces is een integraal onderdeel van de werkwijze van Incubate. Deze documentatie wordt real time door de community geproduceerd en door Incubate real time via backchannels ontgonnen.
Doelgroep en bereik
Incubate 2010 trok ruim 35.000 bezoekers. Na het festival is een internetenquête afgenomen bij bezoekers. Zo’n 43% van de respondenten gaf aan uit Brabant te komen (waarvan 30% uit Tilburg zelf), nog eens 43% uit de rest van Nederland, en 14% komt uit het buitenland, met Duitsland en Engeland als belangrijkste herkomst. Het herhalingsbezoek onder Incubate bezoekers is stijgende. Uit het onderzoek blijkt dat van het aantal respondenten dat in 2009 aangaf het festival te hebben bezocht, er 12,3% in 2005 bij de eerste jaargang van het toenmalige ZXZW aanwezig waren. In 2006 bezocht 24,6% van de respondenten de tweede editie van ZXZW. ZXZW 2007 werd door 40,4% van de bezoekers bijgewoond en voor de editie van 2008 bedraagt dit cijfer zelfs 45,6% van de respondenten. Deze stijgende tendens is er een die Incubate graag wil vasthouden.
De impact van Incubate is internationaal. Voorgaande jaren haalde het (inter)nationale media als De Volkskrant, Daily Telegraph, NRC Handelsblad en The Wire. Mediapartners van Incubate 2010 zijn onder andere 3VOOR12, NRC.Next, Groene Amsterdammer, Gonzo (Circus), The Wire en The Quietus.
Marketing
Voor de algemene marketing van Incubate verwijzen wij graag naar het Policy Plan in de bijlagen. Daar is meer te lezen over de marketingvisie, doelstellingen, doelgroepen, promotionele activiteiten en mediapartners van het festival. Ons plan wordt via een community continu aangescherpt via open source. Dit proces is te volgen via de site socialfestivalmodel.org Daar kunt u doorklikken naar relevante informatie en terugvinden wie meeschreven. Wij ontwikkelen ons beleid in samenwerking met buitenlandse partners. Daarom is de algemene marketing van het festival beschreven in het Engels. In dit onderdeel gaan we in op de specifieke marketing voor het project We Are Incubate.
De marketing van het project is vooral gericht op activatie via participatie. Dat gebeurt door:
Pay What You Do
Bij samenwerken aan een festival past de oude opzet van betaling voor een kaartje misschien niet meer. Wat is participatie waard? Is de waardering voor je hulp ook te vertalen naar een korting op de toegangsprijs? Pay What You Do (PWYD) is een nieuwe participatieve strategie waarbij de consument de controle over de prijs heeft en zelf bepaalt wat die voor een product of dienst betaalt door kortingen te verdienen. Bezoeker X twittert 25 maal over Incubate 2011? Dat levert korting op. Bezoeker Y doet extra moeite om tijdens een willekeurig concertbezoek ook Incubate flyers uit te delen? Ook dat levert korting op! PWYD is meer dan een marketingactie. Het levert deelnemers op, geen bezoekers, en die deelnemers zijn de beste ambassadeurs voor het festival die je je kunt wensen. PWYD versterkt Incubate’s innovatieve positie en zorgt voor meer betrokkenheid van de community bij het festival. Het laat zien dat Incubate niet alleen ons festival is, maar dat het vooral ook jouw festival is. Om het PWYD systeem te realiseren werkt Incubate samen met internetbureau Freshheads en ticketverkoper Timoco. Freshheads bouwt het systeem dat de berichten van bezoekers traceert en deze door een algoritme haalt. Timoco implementeert een module die de korting kan toepassen op Incubate tickets.
Pay What You Want
Wat is cultuur voor mensen waard? Pay What You Want (PWYW) is een participatieve marketingstrategie waarbij de consument de controle over de prijs heeft en zelf bepaalt wat die voor een product of dienst betaalt. In 2010 gebruikten we dit principe succesvol bij de conferentie. In 2011 passen we dit principe bij een aantal programma-onderdelen toe. Het introduceren van PWYW levert word-of-mouth reclame, media-aandacht en extra publieksbereik op. Tevens versterkt Incubate hiermee haar innovatieve positie en zorgt het voor extra beleving. De vakgroep Sociale Psychologie van de Universiteit van Amsterdam meet de effecten van PWYW op motivationele aspecten als sociale kracht, actie-oriëntatie en cognitieve controle.
Activisme
We Are Incubate is erop gericht om zoveel mogelijk mensen bij cultuur te betrekken. Dat doen we door dit zelf ook te doen. Binnen de losse projecten zijn veel mensen betrokken. Daar creëren we een band mee.
Bij dit programma zijn vier doelgroepen te onderscheiden:
Bij We Are Incubate lopen programma en marketing hand in hand; het maatschappelijk discours is onderdeel van het werk. Dit levert voor Incubate een grote kans op, aangezien het festival vlak na de komkommertijd plaatsvindt.
Daarnaast is een belangrijke marketingactiviteit het creëren van buzz. Buzz is een manier van hypen onder consumenten, die een affectie bij een product veroorzaakt. Positieve buzz is vaak een doel van public relations en van Web 2.0 media. Voor dit project betekent dit dat er ver voor aanvang van het festival nieuwsitems, blogberichten, bulletins en andere items met behulp van verschillende web 2.0 applicaties uitgezonden worden. Door het langzaam opbouwen van ‘namedropping’ wordt de herkenbaarheid van de thematiek onder de bezoeker van het festival vergroot. Het maakt dat onderwerpen bekend worden onder de bezoekers, deze zich wellicht gaan verdiepen in de context, dat deze bespreekbaar wordt gemaakt en er mond-tot-mond reclame en buzz ontstaat. Volgens McKinsey wordt 67 procent van de verkoop van goederen beïnvloedt door mond-tot-mondreclame. In onderstaande afbeelding is een schema te zien van de peer-to-peer marketing.
Deze benadering zal echter niet voor alle vier de doelgroepen van het project werken. Voor elke groep is een aparte marketingstrategie en -benadering nodig:
De liefhebber van hedendaagse kunst en avant-garde is de persoon die de Metropolis M, Groene Amsterdammer, De Witte Raaf en de kunstbijlage van NRC leest, blogs als Trendbeheer volgt en werk van deelnemende kunstenaars waarschijnlijk al kent. Vooral door mond-tot-mondreclame binnen de scene van de doelgroep neemt deze persoon kennis van het project, en wordt op deze manier overgehaald tot bezoek. Een voordeel van deze persoon is dat deze vaak zelf op zoek gaat naar nieuws rondom zijn of haar interesseveld, en hierdoor relatief makkelijk te bereiken is. Een nadeel is echter dat dit een redelijk nieuwe doelgroep is voor Incubate, welke niet automatisch wordt aangesproken door de rest van de festivalonderdelen. Uitsluitend promotie binnen de community van Incubate is niet voldoende om deze doelgroep te bereiken. De manier om dit op te vangen is door specifieke interessante media voor deze doelgroep te benaderen, en free publicity te generen door (achtergrond)artikelen over de thematiek en kunstenaars. Daarnaast dienen advertenties strategisch ingekocht te worden in bladen als Metropolis M en weblogs als Trendbeheer. In combinatie met mainstream media die bereikt wordt tijdens de komkommertijd, levert dit een groot bereik op bij deze doelgroep. Verder wordt deze groep aangesproken door een mediapartnerschap met De Groene Amsterdammer. Deze is partner in het discussieprogramma en zal voorafgaand aan dit project een themanummer over piraterij publiceren.
De vaste bezoeker van Incubate is natuurlijk het makkelijkst om te bereiken. Dit is de persoon die een grote interesse heeft in muziekstijlen als dubstep, en erg betrokken is bij tegencultuur. Een bovengemiddelde interesse in de concepten van Do It Yourself is aanwezig bij deze groep. Die interesse wordt verder aangewakkerd door de programmering van artiesten zoals Bill Drummond, Daedelus en Steve Ignorant, die bij de doelgroep al bekend zijn. Deze worden gepresenteerd binnen het We Are Incubate programma op het festival. Dit project kent een educatieve en verdiepende functie voor deze doelgroep; zij krijgen de kans zich te verdiepen in de artistieke betekenis van samenwerking, gekoppeld aan de historie de inspiratie die dit levert aan moderne kunstenaars en opvattingen die erover leven bij zowel critici als bezoekers. Deze doelgroep is vooral te bereiken via de community van Incubate. Door buzzvorming, zoals hiervoor reeds uitgelegd, gaat We Are Incubate steeds meer leven onder de doelgroep, en ontstaat tevens mond-tot-mond reclame. Een voorbeeld hiervan: op het moment van het schrijven van deze aanvraag vindt via Twitter en de Incubate-blog namedropping van en rond We Are Incubate plaats.
De mensen die we bij het project betrekken zijn actief in het verenigingsleven, student, ouder van een kind, of vinden het gewoon tof om met een van hun favoriete kunstenaars of op Incubate. Deze groep bereiken we oftewel door en nauwe samenwerking te zoeken met de instelling (zoals school) vereniging (zoals koor) of artiest met wie ze samenwerken, maar het belangrijkste voor deze marketing zijn microcelebrities. Zij zijn extreem bekend binnen een kleine groep mensen, en hebben binnen deze kleine groep mensen een hoge status. Natuurlijk is dit van alle tijden, alle Eindhovenaren kennen Arnold de straatpredikant. Vroeger waren microcelebrities redelijk beperkt door geografische factoren of specifieke interessegebieden. Door social media zijn er nieuwe microcelebrities als Nalden ontstaan. Microcelebrieties worden betrokken voor communicatie over het project en betrekken hun achterban.
De persoon binnen de grote massa met een bovengemiddeld interesse voor kunst en cultuur is de persoon die Nieuwe Revu en Vice leest, naar festivals als Lowlands en het IFFR gaat en de Design Week bezoekt. Deze persoon bezoekt onregelmatig een culturele instelling en is voor het festival lastig te bereiken, omdat hij of zij weinig affiniteit heeft met de identiteit van Incubate. Toch kan dit project of onderdelen ervan interessant zijn voor deze doelgroep. De doelgroep haalt veel van zijn informatie en nieuws uit mainstream media die voor Incubate moeilijk te benaderen zijn. Een manier om dit te ondervangen is door gebruik van de komkommertijd in combinatie met het activisme, zoals eerder aangehaald. De maatschappelijke relevantie en de controverse ervan is echter niet genoeg om de mainstream media aan te wakkeren. Hiervoor is een extra nieuwswaarde nodig. Nieuwsitems gaan immers steeds vaker over incidenten. Daarom worden een aantal acties ontwikkeld om het thema in Nederland extra op de agenda te zetten.
Relatie met de samenleving
Vraag het de oom op het verjaardagsfeest en hij heeft vast een mening over kunst. Vraag het de staatssecretaris van cultuur en je hoort dat het publiek moet bepalen wat kunst is. Dit project komt voort uit discours binnen de kunsten, binnen de maatschappij en binnen de community van Incubate. Met We Are Incubate willen wij de relevantie van het thema binnen de breedte van de hedendaagse kunstpraktijk onderzoeken en ons tegelijkertijd meer sociaal-maatschappelijk engageren. Dit gebeurt door discussies, het betrekken van een jonge generatie kunstenaars, via mediapartners het project ‘embedden’’ binnen de kunstkritiek. Tevens werken we veel samen met onderwijsinstellingen als Studium Generale, Fontys Hogescholen, Avans Hogescholen en Academie voor Popcultuur Leeuwarden.
Verwacht bezoekersaantal
Op basis van een schatting van het aantal locaties en festivalonderdelen verwacht Incubate ongeveer 36.085 bezoekers voor het project We Are Incubate. Dit aantal is op basis van de volgende cijfers tot stand gekomen:
Deze bezoekersaantallen zijn gebaseerd op ervaringen uit het verleden. Uit ervaring met projecten in de publieke ruimte is gebleken dat het moeilijk is om hier een betrouwbare kwantificering van te maken. Om de betrouwbaarheid geen geweld aan te doen hebben we daarom besloten om deze projecten op nvt te zetten.
Organisatie
Een goed concept vraagt om de juiste uitwerking. Incubate heeft ervaring met grootschalige multidisciplinaire kunstprojecten. De genoemde projecten als Sun Ra Arkestra en Nitsch hebben de organisatie leren werken met de dynamiek van het organiseren van multidisciplinariteit. Deze vragen namelijk om een andere mimiek en fasering dan bijvoorbeeld singuliere muziek- of theaterprojecten. Een van de doelstellingen van Incubate is om het multidisciplinaire karakter van Incubate voor de komende jaren beter te manifesteren. Met dit project doet de organisatie nieuwe kennis en ervaring op om deze doelstelling de komende jaren met succes te volbrengen.
De organisatie bestaat uit een extern projectteam, ondersteund vanuit de Incubate-organisatie. Voor het project wordt een apart projectleider aangetrokken. Tevens is er een klankbordgroep. Participerende organisaties als NWE Vorst, Studium Generale, Fontys Hogescholen en Groene Amsterdammer zetten hun kennis in om het werk zo goed mogelijk tot haar recht te laten komen. Een uitgebreide omschrijving van de Incubate-organisatie is te vinden in het Incubate Policy Plan. Binnen dit project heeft Vincent Koreman van Incubate de artistieke leiding.
Plato
“We are living in the middle of a remarkable increase in our ability to share, to cooperate with one another, and to take collective action, all outside the framework of traditional institutions and organization.…Getting the free and ready participation of a large, distributed group with a variety of skills has gone from impossible to simple.”
Clay Shirky
We Are Incubate is een project rond de artistieke praktijk, curatoire strategie en de rol van het publiek bij creatieve samenwerking binnen Independent Culture en hoe zij door nieuwe en participatieve vormen van samenleven veranderen. Van 11 tot en met 18 september 2011 zijn er rond dit thema optredens, films, exposities, masterclasses en lezingen verspreid over diverse locaties in en rondom Tilburg. We Are Incubate wordt, in navolging van Sun Ra, Hermann Nitsch en Piracy het centrale thema van het Incubate festival. Onderdelen van dit thema zijn onder andere KLF-frontman Bill Drummond die een ad hoc amateurkoor samenstelt, voormalig Crass voorman en Do It Yourself pionier Steve Ignorant die een week lang in de Paradox programmeert en beeldend kunstenaar Tino Seghal die in en met een lokale community werkt. Daarnaast krijgen kinderen in een avant-garde afterschool les van kunstenaars als Gummbah en Chris Corsano.
Inleiding
Wikipedia en Google veranderden de ontwikkeling, distributie en consumptie van kennis fundamenteel. Social media als Twitter en Facebook hebben radicale invloed op de relaties tussen vrienden, maar ook tussen bedrijf en klant. Youp van ‘t Hek kwam via zijn Twitter-volgers in actie tegen T-Mobile. Obama werd president door de slimme inzet van social media. Dit stuk is open source, met de input van een community geschreven.
Het culturele landschap buiten de kunsten, zoals bij platenmaatschappijen en bij kranten, veranderde niet snel genoeg mee met de consumenten die via hun eigen netwerken informatie produceren, consumeren en beleven. Dit leidde tot een teloorgang van de muziekindustrie. Kranten hebben het moeilijk in een tijd waar veel informatie gratis is.
De samenleving verandert van een industriële samenleving naar een netwerksamenleving. Interacties gaan van transactioneel naar relationeel. Je doet niet meer dingen voor mensen, maar met mensen.
Hoe zit het binnen de kunsten? Is web 2.0 een middel waarop je je moet richten om publiek te bereiken, of is het een nieuw paradigma voor de ontwikkeling, distributie en consumptie voor kunst? Waar je vroeger moest vertrouwen op de curator van een tentoonstelling of de smaak van de radio-dj kun je nu via een Tumblr-blog een oneindige collectie beeld cureren dat je aangedragen krijgt via je connecties. Op Spotify is bijna alle muziek te vinden, die vaak wordt aangeraden via vrienden. Hoe reageren culturele instellingen als festivals, podia en musea hierop? En hoe gaan kunstenaars, curatoren, programmeurs en publieksgroepen hiermee om? Er lijkt een disharmonie te zijn tussen curator en publiek, tussen kwaliteit en openheid, tussen de rol van de gatekeeper en de functie van massa-samenwerking. Kan dit binnen de kunsten werken? Want een combinatie van esthetische waarde-oordelen leidt niet automatisch tot een beter esthetisch waarde-oordeel. In een door een grote groep samengesteld programma ontbreekt misschien het risico en de persoonlijke visie die een curator of programmeur kan nemen. En in een kunstwerk dat door een grote groep gemaakt is, ontbreekt misschien het risico en de persoonlijke visie van de artiest.
Toch gaat Incubate deze uitdaging aan. Tijdens eerdere edities merkten we via onder andere kindermiddagen, projecten op het platteland en workshops dat het belonend is om andere en nieuwe mensen op andere en nieuwe manieren bij kunst te betrekken. We zijn al een tijd onderdeel van een actieve digitale community met gastbloggers over de hele wereld. We werken met open source businessplannen. Door het publiek een grotere rol binnen de programmering te geven, wordt die niet platter, maar juist scherper. Want fans weten vaak beter wat binnen een specifieke stroming speelt dan een programmeur die het overzicht probeert te behouden. Het is uitdagend om deze digitale manier van werken ook in de festivalpraktijk te gebruiken, en niet louter als een digitale werkethiek te zien. We willen meer projecten met mensen doen, net als kunstenaars om ons heen die kiezen voor een collaboratieve en participitoire aanpak. Het gaat om afzonderlijke projecten; allemaal op hun eigen manier vormen van samenwerken. We Are Incubate ontwikkelt een aantal van deze projecten en brengt ze met elkaar in relatie.
Achtergrond
Het is van allen tijden dat veranderende sociale structuren de structuren van kunst veranderen. De Salon des Refusés (“Salon van de geweigerden”) was vanaf 1863 een tentoonstelling in Parijs die parallel stond aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet waren toegelaten tot de officiële salon. De salon, met exposerende kunstenaars als Manet en Cezanne, vervulde een belangrijke ontwikkeling binnen het impressionisme. Het was een reactie op hoe jurybeslissingen werken binnen de kunsten, wat de criteria voor kunst zijn en of die criteria nog voldoen aan de smaak van de kunstenaars en van de samenleving. Ook was het een van de eerste keren dat kunstenaars zelf initiatief namen om hun werk te tonen.
Samenwerking is niet nieuw binnen kunst. Participatieve kunst als community art richt zich primair op sociale vraagstukken. Dit project richt zich net zo op een veranderende kunstpraktijk en op de perceptie van kunst die verandert binnen een veranderende samenleving. Samenwerking is niet het doel an sich, maar een middel dat hoort bij de praktijk van de artiest en de wens van de participant.
Het industriële tijdperk leverde een wereld op waar goederen en diensten werden verleend aan en voor mensen en een cultuur die gebaseerd was op top-down beslissingen. Het doel was te definiëren waar mensen behoefte aan hebben, wat zij willen of nodig hebben en dat vervolgens te bezorgen. Een symfonie wordt voor jou gespeeld. Een tentoonstelling wordt voor jou samengesteld.
Die beweging verandert. De ethos van open sourcecommunities is een systeem waarbij mensen samenwerken. Iedereen communiceert met elkaar, zonder titel of hiërarchie en zo wordt voor de beste invulling of oplossing gekozen. Er wordt niets opgelegd van boven af. Kennis en lering wordt samen verbeterd, de bouwstenen daarvoor kunnen van veel verschillende bronnen afkomstig zijn, van gespecialiseerde hobbyisten tot professionals.
Deze manier van werken verandert ook de manier van werken binnen kunst en cultuur. Voor veel mensen voelt kunst en cultuur als iets dat boven hen staat, iets dat op hen neerkijkt. Kunst wordt ze aangedaan, voor hen, maar nooit met hen. Kunst kan publieke controverse veroorzaken, maar zelden leiden tot dialoog, omdat beeldende kunst vaak een eigen taal en referentiekader gebruikt die slechts enkelen buiten de kunstbubble begrijpen. De waarde van kunst in en voor de samenleving lijkt verloren te gaan in onbegrip. Dat resulteert in een zekere weerstand.
Technieken als massa-samenwerking en co-creatie maken het mogelijk om op grote schaal samen te werken, waarde toe te voegen en te delen. Denk aan Wikipedia, of de open-source programmatuur van Linux. Ook computerspellen als World Of Warcraft speel je samen. We bespeuren dat de artistieke praktijk, curatoire strategieën en culturele betekenis van de mensen met wie we werken hierdoor fundamenteel veranderen. Ons blog Generation Bass brengt online liefhebbers van niet-Westerse dance bij elkaar en ontwikkelt daarmee een scene van artiesten die nu ook in real-life met elkaar samenwerken. Via ERP-systemen is het makkelijk om bepaalde onderdelen van het festival uit te besteden aan gastcuratoren. Maar de belangrijkste vraag is welke invloed deze andere vormen van samenleven en samenwerking op het artistieke product heeft.
We Are Incubate bestaat uit:
Daedelus
Hiphop- en electronicaproducer Daedelus maakt samen met studenten van de Fontys Rockacademie en het conservatorium in Tilburg dagelijks een nieuwe track. De studenten werken in privéstudiecabines op de Fontys Hogeschool. Dagelijks maakt Daedelus een ronde langs de cabines en neemt een stukje van de stof die de leerling op dat moment toevallig aan het oefenen is. Deze korte fragmenten voegt hij samen tot een track die dezelfde avond al te downloaden is. Op zaterdag doet Daedelus een dj-set waarin hij alle tracks van die week aan elkaar draait. Tevens geeft Daedelus een masterclass sampling en producen op Fontys Hogeschool en het conservatorium.
Daedelus is een multi-instrumentalist, hip-hop- en electronicaproducer en dj uit Californië. Hij studeerde klarinet en contrabas en staat bekend om zijn warme, uitwaaierende producties die vaak gebruik maken van live gespeelde elementen. In zijn composities samplet hij vaak muziek uit de jaren ‘30 en ‘40 en maakt veelvuldig gebruik van koren en strijkarrangementen. De combinatie van theoretische achtergrond en ‘hands-on-aanpak’ maakt hem de geschikte kandidaat voor dit project.
Dimitar Solakov - “Youth”De jonge Bulgaarse kunstenaar Dimitar Solakov maakte de fotoserie “Youth” samen met zijn vrienden. Zijn vader, bekend kunstenaar Nedko Solakov, gaf hem op vroege leeftijd de tip om met zijn fotografie dicht bij zichzelf te blijven. Dat resulteerde in deze reeks, waarbij je letterlijk een groep jonge mensen ziet opgroeien. Omdat Dimitar altijd een camera bij zich had, verdween na een tijdje alle gene bij zijn vriendengroep. Hij zat ze dicht op de huid en legde blijdschap en vriendschap, verdriet en pijn feilloos vast, zonder dat je op enig moment het gevoel krijgt naar iets te kijken wat niet oprecht is. De fotoserie is meer het product van een vriendengroep en hun belevenissen dan het werk van één kunstenaar. De prachtige foto’s hebben tevens een spannende lading, omdat halverwege de reeks ook nog een van zijn beste vrienden vermoord werd. De fotoserie was eerder te zien in Sofia City Art Gallery en nooit buiten Bulgarije vertoond. Incubate presenteert dit werk in de hal van de Openbare Bibliotheek, centrum Tilburg met maandelijks 40.000 bezoekers. De ruimte wordt door de kunstenaar zelf ingericht. (foto: Hanne Hagenaars)
New Jacks 3.0
Voorgaande jaren was er een overvolle opening met internationale bezoekers, positieve geschreven pers, televisie-aandacht en bijzondere kunstwerken. De kunstenaars in de editie 2009 waren: Renée van Trier, Willem Claassen, Michiel van de Weerthof, Vincent Dams, Leonie Ruissen, Liselotte de Groot, Manon van Trier, Merijn Denkers en Jak Peters. In 2010 waren Anita Hrnic, Klaas Burger, Sven Fritz, Teun Jansen en Matijs van de Kerkhof geselecteerd. Kunstenaars die nog niet, of minder dan vijf jaar geleden, zijn afgestudeerd en hun basis in Brabant hebben. Met hulp van projectpartners WEI, TAC en Avans Hogescholen worden de meest interessante, ‘nieuwe’ kunstenaars geselecteerd. In plaats van de focus te leggen op een paar grote internationale namen wil dit project de brede ontwikkeling laten zien van een nieuwe lichting Brabantse kunstenaars. Alle kunstenaars gaan met de slogan “We Are Incubate” aan de slag binnen hun eigen werk.
The Incubate 17The 17 is een project van Bill Drummond, voormalig frontman van hitgroep The KLF, schrijver en conceptueel kunstenaar met The K Foundation. The 17 is een ad hoc koor dat steeds een stuk van Drummond zingt. Het is zijn reactie op vastgelegde muziek. Drummond beschouwt het opnemen en verkopen van muziek als een ‘onpersoonlijke ervaring’ en probeert met The 17 weer terug te keren naar het samen maken en beleven van muziek. Tot nu toe hebben zo’n 3300 mensen onderdeel uitgemaakt van the 17. De koorleden zijn ongetrainde zangers en zingen een stuk naar de steeds wisselende aanwijzingen van Drummond. Er worden geen opnamen van de optredens gemaakt en alle koorleden worden met naam vermeld op de website van The 17. Incubate vraagt Drummond naar Tilburg te komen en hier naast een lezing over zijn project ook diverse optredens te geven met een lokale versie van The 17.
Steve Ignorant in Residence
Steve Ignorant, (echte naam Steve Williams) was de voorman van de legendarische punkbands Crass (‘77-’84) en Conflict (‘86-’89). Hij speelde verder bij Current 93 en was tussen 1997 en 2000 de zanger van Stratford Mercenaries. Hij is tevens beeldend kunstenaar. Ignorant is een van de belangrijkste voorvechters van DIY (do it yourself) Culture, zowel in muziek en beeldende kunst.
Ignorant geeft een week lang in Paradox zijn visie op Independent Culture anno 2011. Hiervoor nodigt hij relevante bands en artiesten uit om samen met hem een breed beeld te laten zien van DIY. Crass stond bekend om hun weigering deel uit te maken van de bestaande structuren van de muziekindustrie en maakte een belangrijk statement in de punkbeweging door in eigen beheer platen uit te brengen, zelf de prijs daarvan te bepalen en te voorzien van extra informatie over idealistische thema’s. De band boekte haar eigen tours, sliep bij fans op de grond en leidde een netwerk van zelfgedrukte pamfletten en boekjes die van grote invloed waren op de kraakbeweging eind jaren ‘70 en het ontstaan van de vegetarische beweging. De invloed van de band en Steve Ignorant kan teruggevonden worden in de sjabloonkunst van Banksy en de werkwijze van duizenden bands en kunstenaars over de hele wereld, maar ook in het, door de band gepropagandeerde, aanbod van vegetarische producten in de supermarkt. Ignorant geeft tevens een lezing over DIY en Independent Culture uit zijn boek “The Rest is Propaganda”, waar hij op de besproken thema’s ingaat.
Educate
Incubate is een voorstander van een mix van de leerling gerichte visie en de maatschappijkritische visie op onderwijs. Dit sluit gedeeltelijk aan bij de huidige onderwijsvisie. Al is het maatschappijkritische aspect inmiddels niet meer heel gangbaar, zijn hierbinnen toch enkele belangrijke factoren aanwezig die aansluiten bij de artistieke identiteit en visie van Incubate als het leidende festival op gebied van Independent Culture.
Het doel van onze educatieprojecten is om bovengenoemde tweeledigheid te ontwikkelen en stimuleren. Vanuit de leerling gerichte visie is daarbij het bevorderen van het vermogen tot verandering en leren interessant. Vanuit de maatschappijkritische visie de maatschappelijke relevantie. De inhoud kan daarbij verschillen per doelgroep. Bij beide visies wordt uitgegaan van interessegebieden van de leerling zelf. Daarbij is het belangrijk te realiseren dat de voor de toekomstige beroepsuitoefening noodzakelijke kennis en vaardigheden constant veranderen en evolueren. De inhoud dient dus steeds bijgesteld te worden en vooral de manier waarop geleerd en gewerkt wordt is belangrijk.
De methode die Incubate hierbij hanteert is probleemgestuurd onderwijs vanuit de leerling, waarbij eigen interessegebieden gestimuleerd worden, uitgewerkt in het projectonderwijs en met samenhang in de actualiteit. Denk daarbij aan veel reflectiemomenten, individueel en klassikaal, zodat de leerlingen leren hun visie en mening te formuleren en vocaliseren. Dit helpt hen om ook buiten het kunstvakonderwijs op te komen voor hun mening en hun visie te onderbouwen.
Psychologische achtergrond:
Voor Incubate sluit de metacognitieve theorie het beste aan bij onze visie op het leerproces. Uitgangspunten als oriëntering, planning, bewaking, zelftoetsing en reflectie zijn in overeenstemming met onze onderwijsvisie en werkwijze. Deze uitgewerkte versie van het cognitivisme, waarbij de kennis en opvattingen van de leerling over zijn eigen functioneren belangrijke factoren vormen, sluit aan bij ons doel om reflecteren te stimuleren. Ook kan het de leerling helpen zijn eigen leerproces beter te maken, door aandacht te schenken aan de manier van omzetting van informatie naar kennis. De te gebruiken leerstrategie kan zo per leerling worden bijgesteld; door de mogelijkheid het leerproces te sturen, wordt het leren voor hem of haar geoptimaliseerd.
Het educatieprogramma van Incubate bestaat uit drie verschillende onderdelen, ieder gericht op een eigen leeftijdsgroep en niveau. “We Are Incubate” draait om maatschappelijke betrokkenheid en samenwerking. Incubate kiest daarom voor een leerling gestuurd traject, waarbij uitgegaan wordt van de studievraag in plaats van een opgelegde opdracht. De scholieren geven zo binnen het project hun eigen invulling aan hun creatieve betrokkenheid. Alle scholieren en ouders die participeren, krijgen tevens een toegangsbewijs tot het festival. De samenwerking met scholieren vertaalt zich steeds op een ander niveau zoals te zien is in de projectomschrijvingen:
a] @ducate - Posterproject
Afgelopen jaar werd tijdens Incubate voor het eerst een traject ingezet voor het middelbaar onderwijs. Leerlingen adopteerden de vrije plakplaatsen in de stad en leerden over vrije meningsuiting, reclame, de openbare ruimte en druktechnieken. @ducate richt zich dit jaar met het Posterproject op de basis- en middelbare scholieren. In samenwerking met kunstenaar Koen Delaere en Buro CIST (Cultuur In Scholen Tilburg) wordt een vervolg gegeven aan het (proef)traject van vorige keer. Nu wordt gekozen voor een andere invalshoek waarbij de scholieren zelf posters ontwerpen. Vooraf volgt een les door een posterontwerper of kunstenaar over hoe communicatie in de openbare ruimte werkt en hoe je verschillende technieken in kunt zetten. De posters worden tijdens het festival in de stad geplakt op openbare plakplaatsen en dagelijks ververst. Ook zijn de posters bij elkaar te zien als onderdeel van de Open Source Arts Expo.
b] Afterschool Avant Garde
We merkten in Tilburg dat er bij ouders een behoefte is aan een kwalitatief hoogwaardig kinderprogramma waarbij het experiment niet wordt geschuwd. Samen met betrokken ouders en de organisatie van de Kinderpretmiddagen bij OCCII te Amsterdam vervolgt Incubate de zeer geslaagde kindermiddag in 2010. Vorige keer viel op dat kinderen experimentele optredens erg inspirerend vinden, zolang ze maar betrokken worden.
Afterschool Avant Garde betrekt kinderen bij de festivalslogan. Ze gaan aan de slag met de coolste independent kunstenaars: ze krijgen drumles van impro-drummer Chris Corsano, gaan striptekenen met Gummbah, maken noise met Aaron Dilloway, gaan schilderen met Kati Heck en werken aan een performance met Peter Fengler. Creativiteit, kunst, fantasie en experiment zijn de sleutelwoorden, maar lol hebben is het allerbelangrijkste. Het team van Kinderpret ontwikkelt een middag die aansluit bij Incubate 2011. Hierbij wordt gericht op de leeftijdsgroep 3 tot 10 jarigen.
c] Higher Learning
Ook in het hoger onderwijs heeft Incubate de laatste jaren al heel wat projecten gedaan. We organiseerden masterclasses en workshops met o.a. Herman Nitsch voor Sandberg en Fontys, Hank Shocklee bij de Rockacademie en Rob Scholte bij Fontys Academie voor Beeldende Vorming. Ook ondersteunen studenten van de Herman Brood Academie te Utrecht ons al enkele jaren bij de productie van het festival. In 2011 willen we, in plaats van een kunstenaar naar Fontys brengen, juist het werk van Fontys ABV naar buiten brengen. Studenten maken nieuw werk dat getoond wordt op het narrowcastingnetwerk Briljantnet, een netwerk bestaande uit 250 schermen, indoor en outdoor. Incubate, dat het stadscentrum als zijn festivalterrein heeft, probeert op deze manier de openbare ruimte iets mee te geven van de energie en creativiteit die tijdens het festival voelbaar zijn. Tegelijkertijd krijgen de studenten een podium buiten de academie. Zij geven hun eigen invulling aan het beeld dat zij aanleveren en proberen een verwijzing naar Incubate of deelnemende artiesten of kunstenaars te verwerken in hun al dan niet bewegend beeld.
d] Incubate Masterclasses
Incubate richt zich veelvuldig op de koppeling van haar sterk artistieke basis aan de kenniseconomie. Erg belangrijk hierbij is de inspiratie die doorstraalt naar het onderwijs. De overdracht van kennis en ervaring uit het veld is hiervoor van groot belang. Incubate organiseert ook in 2011 enkele masterclasses door vooraanstaande artiesten die te gast zijn op het festival. Hiphop- en electronicaproducer Daedelus geeft een masterclass sampling en producen aan studenten van de Fontys Rockacademie en het conservatorium in Tilburg. Bill Drummond geeft een masterclass over conceptuele kunst en The 17 aan de Academie voor Beeldende Vorming. DIY-voorvechter Steve Ignorant geeft in zijn masterclass uitleg over de DIY-ethiek op de Academie voor Popcultuur Leeuwarden. Steve Albini (tevens spreker op de DIY Conference) geeft een les over studiotechnieken aan de afdeling Recording & Producing op Fontys Hogescholen.
Luke Jerram “Play Me, I’m Yours”“Play Me, I’m Yours” is een project van de Engelse kunstenaar Luke Jerram. Piano’s verschijnen op straten, parkjes, pleinen, het station, de markt, een brug of voor de deur van een galerie. De piano’s zijn beschikbaar voor iedereen om vrij te gebruiken. Jerram heeft inmiddels in zestien verschillende steden piano’s geplaatst en meer dan een miljoen mensen bereikt. Wie op de piano’s speelt en hoe lang ze blijven staan, kunnen de inwoners van de stad zelf te bepalen. Elke piano is een blanco muzikaal canvas dat persoonlijk ingevuld kan worden. Het project is een reflectie op de community die ermee aan de slag gaat. Veel van de piano’s zijn gedecoreerd en worden geïndividualiseerd. Natuurlijk verschijnen er stickers op, natuurlijk gaan mensen er persoonlijke boodschappen op achterlaten, maar ze bieden op de eerste plaats een mogelijkheid voor directe creatieve communicatie.
Het project stelt vragen bij de rol en regels van de openbare ruimte. “Play me, I’m Yours” is een kleine, vrolijke provocatie en nodigt burgers uit zelf meer controle te nemen over hun stedelijke omgeving en levensplezier.
Luke Jerram’s multidisciplinaire werk bestaat uit beeldhouwwerk, installaties, cadeaus en live-kunstwerken. Jerram studeerde in Gloucester en New York en werkt als kunstenaar en creatief consultant. Hij deed onder andere projecten met en voor de Royal Shakespeare Company, de BBC, Tate Modern, gemeentebesturen van London en New York. Het pianoproject voerde hij eerder uit in Belfast, London, New York, Barcelona, Birmingham en Sao Paulo. Zijn werk wordt gekenmerkt door activatie van de toeschouwer, het omzetten van een rol van passieve kijker naar een werk tot deelnemer en ambassadeur. Hij wordt geprezen om zijn relatief eenvoudige ideeën met verstrekkende sociale gevolgen.
Glocal
In 2011 wordt er een vervolg gegeven aan Glocal. Vier projecten tonen de samenhang tussen de stedelijke omgeving van Incubate en het buitengebied. De bezoekers van het festival komen in aanraking met het platteland rondom Tilburg met zijn eigen specifieke kwaliteiten. Glocal onderscheidt zich door gebruik te maken van Brabantse omgevingsfactoren als de Drunense Duinen, kamperen bij de boer en de verhalen van de Bokkenrijders. Door het incorporeren van deze lokale elementen profileert het festival internationaal zich sterk. Gesterkt door positieve ervaringen van 2010 en het veelvoudig gebruik van streekproducten binnen haar eigen ecosysteem wil het festival verder naar buiten. De komende jaren wil het inzetten op internationalisering door regionalisering. In 2011 kiest Incubate voor een viertal projecten met namen als:a] DJ/rupture – The Soya Waltz
Amerikaanse producer en dj Jace Clayton, werkend onder de naam DJ /rupture duikt in het erfgoed van de Brabantse muziekgeschiedenis. Hij deed dit eerder in onder meer Zuid-Amerika en Afrika. Clayton ontmoet mensen die de traditionele Brabantse liedjes proberen te documenteren en ze ook nog kunnen spelen en zingen. Met de opnames hiervan gaat Clayton aan de slag. Na een bezoek aan de biologische boerderij ’T Schop kwam Clayton vervolgens met een plan om deze resultaten te presenteren.
In de installatie The Soya Waltz worden de marktprijzen van genetisch gemanipuleerd soja (dat voornamelijk gebruikt wordt als varkensvoer) gekoppeld aan klanken uit het Brabantse verleden. Brabant staat bekend als de varkensschuur van Nederland - en misschien wel Europa - en op deze manier hoor je dus letterlijk wat je eet. In een later stadium bestaat nog het idee om de landen waar deze soja geteeld wordt (vooral Zuid-Amerika) weer een rol te laten spelen in de bewerking van de Brabantse opnamen.
b] Tino Sehgal
Tino Sehgal is een Engels/Duitse kunstenaar. Zijn werk bestaat voornamelijk uit geënsceneerde ongebruikelijke situaties waarbij enkele mensen instructies van Sehgal uitvoeren. Hij werkte in musea zoals Tate Modern in London, Guggenheim, New York en was te gast op Manifesta 4. Bij verkoop van zijn werk is het belangrijk dat er geen geschreven instructies zijn, geen aankoopbon, geen catalogus en geen foto’s. Dit betekent dat het werk op geen enkele manier gedocumenteerd is. Normaal werkt Seghal in grotere musea binnen de kunst-bubble. Voor Sehgal is het een uitdaging om in een klein, provinciaal niet-kunstmuseum te werken. Vanuit het Likeurmuseum Isodorus te Hilvarenbeek gaat hij aan de slag te gaan met lokale acteurs. Over Seghal bij het Guggenheim:
“The fact that Sehgal’s works are produced in this way elicits a different kind of viewer: a visitor is no longer only a passive spectator, but one who bears a responsibility to shape and at times to even contribute to the actual realization of the piece. The work may ask visitors what they think, but, more importantly, it underscores an individual’s own agency in the museum environment. Regardless of whether they call for direct action or address the viewer in a more subtle sense, Sehgal’s works always evoke questions of responsibility within an interpersonal relationship...”
c] Jason Molina – op ’t Schop
Jason Molina is een Amerikaanse singer/songwriter die halverwege de jaren ’90 onder de naam SONGS:OHIA werkte. Met zijn ingetogen stijl van alternatieve country, gemengd met de klassieke singer-songwriter stijl van bijvoorbeeld Neil Young en Leonard Cohen, wist hij een trouwe schare fans aan zich te binden. Hij werkt samen met Bonnie “Prince” Billy en Wil Johnson. Na gesprekken met Jan van den Broek, eigenaar van biologische boerderij ‘t Schop, kwam naar voren dat hij graag een speciale periode op zijn boerderij met een artiest zou willen delen. De periode in het voorjaar, als de jonge kalveren geboren worden, is voor hem een van de mooiste periodes op de boerderij. Niet alleen de geboorte van nieuw leven, maar ook de transitie van de seizoenen is op dat moment op zijn duidelijkst te zien en is voor Jan een bijzondere tijd. Door de artiest met Jan samen deze periode te laten beleven, hopen we een meerwaarde voor de artiest en de boer te genereren. Tijdens het verblijf van twee weken gaan zij veelvoudig met elkaar om. Ze wisselen ervaringen uit over hun werkwijzen, over hun ethiek en kunnen hierdoor veel van elkaar leren. Molina gebruikt deze ervaringen voor nieuw materiaal. Dit wordt gepresenteerd tijdens Incubate en uitgegeven op cd.
Muziekprogramma
Het muziekprogramma van Incubate toont de voorlopers op het gebied van Independent Culture, of de artiesten die hier al een belangrijke impact op hebben gehad. Het zijn veelal artiesten die al in de praktijk brengen wat we op het festival bespreken en centraal stellen. Ze zijn sterk verwant met onderwerpen als piraterij, collaboratie, participatie, onafhankelijkheid, vrijheid, gelijkheid en broederschap. Tevens heeft het muziekprogramma de belangrijke functie van een relatief makkelijk 'instapvermogen' en brengt het een groot publieksaandeel op de been.
Van maandag tot en met donderdag biedt het muziekprogramma een horizontale programmering verspreid over meerdere zalen. V39 wordt dagelijks geprogrammeerd door een band uit de independent culture die geestverwanten uitnodigt. Voorgaande jaren waren dit onder andere The Ex (impro-punk), Anaal Nathrakh (experimentele metal) en Women (noisepop). In 013 vinden optredens plaats van de bekendere namen uit de independent culture. Denk aan Omar Souleyman, The Damned, Soap&Skin en Watain. Paradox is een week lang het domein van een gastprogrammeur. Voorgaande jaren waren dat onder andere Worm, OCCII en het Noorse Bla. In 2011 wordt het Steve Ignorant, oerpunker en voorman van de punkband Crass. Met het betrekken van een gastprogrammeur zorgen we voor een verbreding van het programma. Daarnaast brengt de gastprogrammeur een persoonlijk netwerk in, met artiesten die anders niet benaderbaar zouden zijn. De gratis afterparty vindt plaats in muziekcafe Cul de Sac. Dit is een goede manier voor Tilburgers om het festival te leren kennen. Van vrijdag tot en met zondag vindt een veelheid aan optredens van independent artiesten bands en dj’s plaats in de Tilburgse binnenstad, verspreid over ongeveer 20 locaties. Van café tot kunstenaarsinitiatief, van popzaal tot openbare ruimte. Het weekendprogramma vormt het muzikale zwaartepunt van het festival en laat de enorme variatie in het muzikale veld zien, zonder te letten op stijlen en genres. Voorgaande jaren traden onder andere Peter Brötzmann, Liturgy, Neu!, en Daniel Haaksman op. Vanaf 2011 wordt er verder geinvesteerd in het muziekprogramma om schaalvergroting van het festival te bewerkstelligen. Dit gebeurt onder andere door in samenwerking met 013 plusconcerten te organiseren.
Open Source Arts
De oude structuur van ‘gatekeepers’ en ‘smaakbepalers’ lijkt plaats te maken voor samenwerking tussen kunstenaars zelf en hun publiek. Deze nieuwe structuur vraagt om nieuwe systemen die voor een waardevolle bijdrage van het publiek kunnen zorgen. Met dit idee gaat Incubate in 2011 aan de slag met een aantal projecten:
a] Open Source Expo
Beeldende kunst is sinds het postmodernisme steeds meer gaan draaien om een idee in plaats van een ambachtelijk gemaakt kunstwerk. Dat is een natuurlijk proces en een prima ontwikkeling, maar maakt de scheidslijn tussen academisch opgeleide ‘professionele’ kunstenaar en goedwillende en hardwerkende hobbyist steeds kleiner. Ook speelt de ruimte waarin het werk tentoongesteld wordt een belangrijke rol in deze tweedeling. De Open Source Expo speelt met dit idee en zoekt die grens bewust op.
Iedereen kan werk inleveren voor de Open Source Expo. Via een oproep in de media en het benaderen van lokale amateurverenigingen worden zo veel mogelijk verschillende mensen benaderd om hun werk beschikbaar te stellen voor de Expo. Alle vormen van werk zijn daarbij toegestaan. Van traditioneel schilderwerk tot een gevlochten mand, het heeft allemaal zijn plek in de OSE. Vervolgens gaan curatoren Steven ten Thije en Remco Torenbosch aan de slag om de expo zo goed mogelijk in te richten en samenhang te geven. Zij kijken daarbij niet naar de herkomst van het werk, maar proberen op sfeer en gevoel werken bij elkaar te plaatsen die qua inhoud en afbeelding, of qua werkwijze en stijl, bij elkaar passen.
b] Open Source Radio
In navolging van het project ‘Original Pirate Material’ in 2010, gaat Incubate weer aan de slag met radio. Was vorig jaar nog de ether van Tilburg de speelruimte van de dj’s, nu wordt er ook live gestreamd op internet. Incubate biedt de parameters aan waarbinnen muziekliefhebbers, amateurradiomakers, muzikanten, kunstenaars en studenten aan de slag kunnen. Een volledig ingerichte studio op een centrale plek in Tilburg en alle benodigde techniek om jouw radioshow te kunnen presenteren. Op het festival spelende bands, kunstenaars en de eigen community worden gestimuleerd om live aan de slag te gaan, of om vooraf een radioshow te maken die tijdens het festival uitgezonden wordt.
Incubate werkt hiervoor samen met Radio Raket. Radio Raket was een Tilburgse radiopiraat die zich voornamelijk richtte op house en elektronische muziek in al zijn vormen. Opgericht in 2003, bestreek deze zender het grootste gedeelte van Tilburg en zond (vooral in het weekend) non-stop muziek uit die niet te horen was bij de zenders in het omroepbestel. De dj’s van deze illegale zender groeiden uit tot lokale helden en draaien inmiddels volop mee in het Nederlandse clubcircuit. Radio Raket levert tevens technische en logistieke ondersteuning voor dit project.
c] Open Source Film Programma
In navolging van het Upload Cinema project van verschillende bioscoopzalen in Nederland, waar de Filmfoyer in Tilburg al aan deelneemt, vraagt Incubate ook hier input van het publiek. Maar in tegenstelling tot Upload Cinema wordt er niet gewerkt met een thema, maar is de input van filmmakers leidend. Het programma bestaat dagelijks uit maximaal vier uur beeld. De afzonderlijke inzendingen mogen niet langer dan een uur zijn. Verder zijn er geen regels behalve dat je zelf aanwezig moet zijn tijdens de screening. Verwacht hier previews van diverse onafhankelijke filmmaatschappijen en filmmakers, trailers, zelfgemaakte thuisvideos, schoolprojecten, mashups, remixen, clips en toevallige vondsten in alle mogelijke genres. Incubate sorteert op lengte en kwaliteit, zodat het programma behapbaar blijft. Tevens doet Incubate een kwaliteitsinjectie door enkele documentaires in te brengen die aansluiten op het muziekprogramma van het festival, denk hierbij bijvoorbeeld aan “Dj Screw, The Untold Story”, over legendarische hiphop producer en notoir hoestsiroop drinker Dj Screw of de film die The Otolith Group maakte over de mythe rondom electropioniers Drexciya.
d] Open Source Dans Programma / Space that must be filled
De wetten en methodiek van dans en theater blijven moeilijk om op een spontane manier mee om te gaan. Met danscurator Sonja Augart wordt gezocht naar een nieuwe weg om invulling te geven binnen deze discipline. Met het creëren van een rigide vorm van presenteren wordt het podium vrij gegeven aan wie maar wil.
Space that must be filled is een dansprogramma waarbij iedereen een invulling kan geven aan de begrippen dans en beweging. Het is een open podium met korte, snelle voorstellingen en voorstellen, een kwaliteitsimpuls en een nieuwe manier van presenteren binnen de danscultuur. Bestaande gezelschappen en onafhankelijke choreografen wordt gevraagd een preview te laten zien van werk in ontwikkeling. Nieuwe sterren aan het firmament en studenten wordt gevraagd een idee of schets uit te werken binnen deze presentatievorm. Bij dit programma kan het publiek in- en uitlopen waardoor het laagdrempelig blijft. Het publiek kan ervoor kiezen even te blijven zitten of gericht een voorstelling te bezoeken.
Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen academische scholingen en urban- of straatstijlen; alles is mogelijk, zolang het binnen het dogma van de presentatie past. Voorstellingen mogen niet langer zijn dan tien minuten, er wordt slechts een standaard lichtsetting gehanteerd, er mogen maximaal vier dansers tegelijkertijd op de vloer zijn en er is de beschikking over slechts een enkele cd-speler. Ombouwpauzes zijn niet langer dan 15 minuten en gebruik van rekwisieten en decor is uitgesloten. Een extra injectie wordt gegeven door per dag ook een kant en klare voorstelling te programmeren die aansluit op de rest van het festivalprogramma. Hierbij denken we aan voorstellingen als Adam Linder met “Early Ripen, Early Rot”, Sidney Leoni met “Undertone” en Halla Ólafsdóttir met “Spiritual Thing”. Deze stukken zijn geselecteerd omdat ze belangrijke ontwikkelingen in het dansveld laten zien en aansluiten bij de beleving van de Incubate bezoeker. “Spiritual Thing” is een choreografische interpretatie van een (hard)rockshow, “Undertone” heeft een belevingselement en speelt zich volledig af in het donker. Het stuk speelt met de concentratie en verwachtingen van de bezoeker, die onverwachtse geuren ruikt en dansers langs zich voelt wurmen en bewegen. De bezoeker is een actieve participant in het stuk. “Early Ripen, Early Rot” is het meest traditionele stuk van de drie en laat hele minimale bewegingen zien op de live klanken van de Duitse band LAND.
e] Redecorators
Binnen de hedendaags gecomponeerde muziek is het voor jonge muzikanten en componisten moeilijk een plek te vinden om hun muziek te laten horen. In het verleden deed Incubate een duit in het zakje door ruimte te bieden in het Kraaklinkprogramma. Deze methode wordt herzien en redecorated. Elke dag geven amateurs en professionals op een ongebruikelijke locatie in de stad deze gecomponeerde muziek een plek op het festival. Niet alleen komt de (toevallige) festivalbezoeker in aanraking met muziek die normaal bijna nooit in deze context te horen is, maar Incubate biedt hiermee ook een plek aan voor try-outs van spelers en componisten. Redecoraters tilt kamermuziek de 21ste eeuw in en verbindt door deze nieuwe manier van presenteren gecomponeerde muziek met de laagdrempeligheid van populaire muziek. Incubate werkt in dit project samen met De Link, Conservatorium Tilburg en Factorium.
f] Melting Pot
Elk jaar komt Incubate tot stand met input van velen. Melting Pot is een plek voor deze initiatieven. Het zijn mensen waar we in het verleden al mee gewerkt hebben of goede ervaringen mee hebben qua communicatie en inhoud. Door hen nauwer bij het festival te betrekken en een locatie te laten cureren of te boeken binnen onze parameters, werken we aan een festival dat niet alleen een hiërarchie is. Een festival dat niet alleen draait om de smaak en persoonlijke voorkeuren van de “lucky few”, maar mogelijkheden schept om je eigen weg te vinden en uit te stippelen binnen de independent culture.
Organisaties en clubs als Kraak (Gent, België), gespecialiseerd in freefolk en psychedelische folk en rock, Record Riot (Münster, Duitsland), een begrip op het gebied van garage en gitaar rock en God Don’t Like It (Londen, UK), voorloper in witch house en clubs waarmee we al eerder samenwerkten, zoals Whatspace, Vatican Analog en Lost Painters cureren een zaal.
Wineke works with Wooden Shjips
Wineke Gartz (Eindhoven, 1968) maakt collagetechnieken van licht, ze werkt met overlappende projecties van diaprojectoren, beamers en collages op papier. Het werk bestaat uit meerdere lagen waarmee zij de kijker confronteert met de dubbele betekenissen van beelden, voorwerpen en beweging. Op wisselende formaten vormen deze collages een muterende reeks foto’s waardoor het onderwerp steeds verandert door de wisselende context. Het werk refereert naar de psychedelica van de jaren ’60, de vroege videokunst van de jaren ’80 en de collagetechnieken van bijvoorbeeld George Braque, Richard Hamilton en - dichter bij huis - Danny Matthys, maar dan met een hedendaagse zeggingskracht en onderwerpkeuze. Op deze manier blijft Gartz continu in ontwikkeling en experimeert ze met verschillende werkvormen.
Haar werk was eerder te zien in Hong Kong, New York (geselecteerd door Dan Graham), Berlijn, Tokyo en Tel Aviv. Ook werkte ze een jaar in het CCA te Kitakyushu in Japan en had ze recent een bijzonder goed ontvangen solo expositie in White Plains, NY waaraan een hele pagina werd gewijd in de New York Times. Gartz is verbonden als leraar aan St. Joost te Breda en geeft regelmatig gastlessen op diverse academies in binnen- en buitenland. In haar recente werken gebruikte zij vaak de muziek, of fragmenten van de muziek van de Amerikaanse band Wooden Shjips. Deze viermansformatie uit San Francisco staat bekend om haar moderne psychedelische rock met invloeden van krautrock en jaren ’60 iconen als The Doors en Velvet Underground. In majeur gestoken riffs in eindeloze herhaling, met veel fuzz, echo en reverb, bepalen het geluid, waarbij live alle nummers lijken samen te vloeien tot een grote, oneindige, hypnotiserende jam. Wineke sloot vriendschap met de band tijdens een eerdere Europese tour en werkte al samen met toetsenist Nash Whalen aan enkele kleine projecten en experimenten.
Tijdens Incubate werken Wineke en Wooden Shjips voor het eerst samen, daarbij werkt de kunstenaar voor het eerst met live muziek en de band met beeld. Op locatie wordt een week gewerkt aan een voorstelling, waarbij de collagetechnieken gekoppeld worden aan live performance van Wooden Shjips. Het resultaat is een avondvullende performance, waarbij geïmproviseerde elementen gedoseerd worden toegepast en vooral gekeken wordt naar de meerwaarde van de creatieve samenwerking.
Momo does Tilburg
De New Yorkse kunstenaar en DIY-fenomeen Momo is een van de actiefste beeldende kunstenaars in de openbare ruimte. Hij reist de hele wereld over om overal, gevraagd of ongevraagd, zijn werken te maken in een stedelijke omgeving. Beinvloed door het abstract expressionisme creëert hij een eigen nieuwe kleurrijke stijl in een abstracte vorm van graffiti. Zijn werken zijn te vinden in Barcelona, Toronto, Sao Paolo, Murca, diverse steden in Italië en in bijna alle grote steden in Amerika. Zijn werkwijze is ad hoc, maar het werk is nooit ondoordacht. Hij gaat een interactie aan met de lokale architectuur, stijlvormen of kleurgebruik en maakt van de openbare ruimte een speelplek. Momo laat zich tijdens het reizen inspireren door de plek waar hij zich op dat moment bevindt. Roadtrips en samenwerkingen met lokale kunstenaars zijn eerder regel dan uitzondering. Door zichzelf gedeeltelijk buiten de museale en academische context te plaatsen, neemt hij een bewuste werkwijze aan die meer refereert aan de werkwijze van punk en DIY culture dan aan de traditionele beeldende kunst. Enkele bekendere projecten van de afgelopen jaren waren een dagelijkse muurschildering in Williamsburg, New York, waarbij Momo en Melissa Brown om de dag over elkaars werk heen schilderden, zijn tag (handtekeningen zoals gebruikt in de graffiti cultuur) plaatste over het hele eiland Manhattan en recent, zijn project ‘Public Art in Private Places’, waarbij hij kantoorruimtes en woonruimtes van mensen gebruikt om zijn werken tentoon te stellen. Zijn werken zijn vaak tijdelijk en worden gedocumenteerd op zijn site en op social media als Vimeo en Flickr.Momo werkt in Tilburg met kunstenaar als Michiel Ceulers, Piet Dieleman en Tim Schellekens. Samen zoeken ze plekken die zich lenen voor zijn werkwijze. Meestal wordt een kunstenaar uitgenodigd om een specifiek werk te laten zien, of een specifiek project te herhalen of uit te voeren op een locatie. Incubate geeft Momo de vrije hand in de uitvoering van zijn ideeën, omdat sturing hierin haaks zou staan op zijn werk- en denkwijze en verwacht dat Momo op die manier, in samenwerking met deze kunstenaars, tot het beste resultaat komt .
Incubate DIY ConferenceDeze conferentie gaat over het creëren zelf. Hoe kijken kunstenaars naar nieuwe vormen van samenwerking binnen de veranderende samenleving versus de ‘oude’ vormen van creëren en distribueren met tussenkomst van verschillende middle men? Hoe geven zij hier zelf vorm aan in de praktijk? Welke strategieën, tactieken en interventies worden in de strijd geworpen? Hoe geven we als samenleving creativiteit en innovatie vorm en wat is de betekenis hiervan anno 2011? Waar meestal vanuit de industrie of vanuit beleid gekeken wordt naar ontwikkelingen binnen de cultuur, laten we nu kunstenaars zelf aan het woord. Sprekers zijn Clay Shirky, Bill Drummond, Steve Albini en Steve Ignorant.
Doelen van We Are Incubate zijn:
- De volledige breedte tonen van de collaboratieve praktijk binnen independent culture
- Reflectie op de relatie tussen de collaboratieve kunstpraktijk enerzijds en de hedendaagse cultuur in het algemeen anderzijds.
- De invloed van de collaboratieve praktijk tonen op een jonge generatie kunstenaars, in het bijzonder op representanten van de independent culture.
- Cultuurkritische reflectie op de betekenis van kunst in brede zin in relatie tot de maatschappelijke ordening en de actualiteit.
- Activatie, participatie en collaboratie van publiek.
- Meegaan met de maatschappelijke verandering van publiek naar participant.
Dit leidt tot:
- Creatief tot nieuwe ideeën en nieuwe manieren van werken
- Stimuleren van inbedding van kunst in de samenleving
- Versterking van DIY-cultuur
Waarom dit thema en waarom nu?
Incubate is een DIY (Do It Yourself) festival. Geïnspireerd op de esthetiek en ethiek van ondergrondse bewegingen als punk en noise, groeide Incubate uit tot een community op het gebied van independent culture. Activatie, participatie en collaboratie zijn hierbinnen kernwaarden. Het opereren vanuit autonome productie- distributie- en consumptiemethoden als independent platenlabels, kunstenaarsinitiatieven, curatoren en agenten is een belangrijke werkwijze binnen Independent Culture. Gestimuleerd door nieuwe technologie als weblogs, mp3 en goedkoop reizen via EasyJet is dit netwerk vitaler dan ooit. Bands verkopen hun eigen muziek via diverse sites en bepalen zelf wat er mee gebeurt. Beeldende kunstenaars werken buiten museale structuren om. We zien dat veel kunstenaars en organisaties hiervoor nieuwe methoden en tactieken gebruiken. Daar focussen we op met We Are Incubate.
In 2008 en 2009 kozen we voor centrale festivalgasten uit de historische avant-garde als Sun Ra Arkestra en Hermann Nitsch. Vorig jaar richtten we ons op het thema piraterij. Ook dit jaar staat een thema binnen het maatschappelijke discours centraal. Sociaal engagement is kenmerkend voor Incubate en voor de Independent Culture waar wij voor staan. Voorgaande jaren brachten we DIY-artiesten als The Ex, deden we een project rond punk-fanzines en kreeg ons blog Generation Bass correspondenten over de hele wereld die berichtten over niet-Westerse dance. Ons Social Festival Model, waar deze tekst ook op geschreven is, werkt via co-creatie binnen een wiki-omgeving. De kindermiddagen en projecten op een boerderij in het ommeland zorgden voor een bredere verankering, maar ook voor een bredere dialoog. In 2010 organiseerden we de Innovation Lecture met innovatiegoeroe Charles Leadbeater die de theoretische basis gaf voor We are Incubate.
Binnen DIY zijn activatie, participatie en collaboratie van belang. Hoe kun je anderen een nieuwe rol geven in de beleving en creatie van kunst en cultuur? Samenwerking, zowel on- als offline, kan daarbij de drempel verlagen tot deelname en de definitie oprekken van wat een kunstenaar is of zou moeten zijn. Het spoort mensen aan om nieuwe rollen aan te nemen. Niet alleen als consument, maar ook als werker aan, maker van, verdeler van en redacteur van inhoud. Vanuit de DIY cultuur, het zelf doen, hebben we een sterke eigen methodiek ontwikkeld die op dit moment, gezien alle ontwikkelingen binnen de samenleving, relevanter is dan ooit.
Incubate is als relatief jonge, flexibele en digitale organisatie betrokken bij deze manier van werken. Incubate wordt niet gemaakt door een staf en vrijwilligers alleen, het is een levend geheel, een community die haar visie en meningen deelt met elkaar, maar ook met het festival en de mensen die eraan werken. Performers zijn adviseurs, bezoekers zijn tipgevers, iedereen schrijft mee aan de wiki-website en deelt zijn expertise op zijn eigen manier en niveau. We worden vaak als voorbeeld aangehaald van een succesvolle community, wonnen er zelfs prijzen mee. Maar we willen verder. De afgelopen jaren pionierden we veel in het digitale. Communities zijn geen digitale dingen die ver weg staan van de samenleving. Het zijn middelen om met mensen op nieuwe manieren te werken. Nu willen we met deze methodieken in het echt samenwerken met mensen.
Betekenis
Voor de ontwikkeling van Incubate, binnen independent culture en de participerende instellingen betekent We Are Incubate een artistieke verdieping. Door het thema We Are Incubate worden ontwikkelingen binnen deze vaak autonome stromingen geplaatst in een maatschappelijk discours en kunnen ze zich beter verhouden tot ontwikkelingen binnen andere genres en disciplines. Organisatorisch doel van We Are Incubate is om het interdisciplinaire aspect van Incubate te verzwaren en verdiepen. Dit geeft een dwarsdoorsnede van gebeurtenissen in de Independent Culture en voegt hier een sociaal-maatschappelijke dimensie aan toe. Voor deze verzwaring, verdieping en verankering is externe financiering nodig.
Op instellingsniveau betekent dit project een samenwerking tussen locaties en instellingen die normaliter niet met elkaar samenwerken en geen Independent Culture brengen. Voor locaties als Filmfoyer, Midi Theater en 013 biedt dit project zowel een nieuw aanbod als een nieuwe doelgroep.
Documentatie
We Are Incubate gaat over andere manieren van cultuur produceren en consumeren. Constante documentatie is een integraal onderdeel van onze werkwijze. Concerten worden opgenomen en via media-partners en Soundcloud verspreid. Een bataljon fotografen documenteert en zet deze foto’s op Flickr. Lezingen worden opgenomen en via Vimeo verspreid. Het is een constante ontwikkeling, waarbij de productie de documentatie is. Met mediapartners als 3VOOR12 en De Groene Amsterdammer wordt per project gekeken hoe dit het beste gedocumenteerd kan worden in tekst, geluid of beeld. Documentatie van het hele proces is een integraal onderdeel van de werkwijze van Incubate. Deze documentatie wordt real time door de community geproduceerd en door Incubate real time via backchannels ontgonnen.
Doelgroep en bereik
Incubate 2010 trok ruim 35.000 bezoekers. Na het festival is een internetenquête afgenomen bij bezoekers. Zo’n 43% van de respondenten gaf aan uit Brabant te komen (waarvan 30% uit Tilburg zelf), nog eens 43% uit de rest van Nederland, en 14% komt uit het buitenland, met Duitsland en Engeland als belangrijkste herkomst. Het herhalingsbezoek onder Incubate bezoekers is stijgende. Uit het onderzoek blijkt dat van het aantal respondenten dat in 2009 aangaf het festival te hebben bezocht, er 12,3% in 2005 bij de eerste jaargang van het toenmalige ZXZW aanwezig waren. In 2006 bezocht 24,6% van de respondenten de tweede editie van ZXZW. ZXZW 2007 werd door 40,4% van de bezoekers bijgewoond en voor de editie van 2008 bedraagt dit cijfer zelfs 45,6% van de respondenten. Deze stijgende tendens is er een die Incubate graag wil vasthouden.
De impact van Incubate is internationaal. Voorgaande jaren haalde het (inter)nationale media als De Volkskrant, Daily Telegraph, NRC Handelsblad en The Wire. Mediapartners van Incubate 2010 zijn onder andere 3VOOR12, NRC.Next, Groene Amsterdammer, Gonzo (Circus), The Wire en The Quietus.
Marketing
Voor de algemene marketing van Incubate verwijzen wij graag naar het Policy Plan in de bijlagen. Daar is meer te lezen over de marketingvisie, doelstellingen, doelgroepen, promotionele activiteiten en mediapartners van het festival. Ons plan wordt via een community continu aangescherpt via open source. Dit proces is te volgen via de site socialfestivalmodel.org Daar kunt u doorklikken naar relevante informatie en terugvinden wie meeschreven. Wij ontwikkelen ons beleid in samenwerking met buitenlandse partners. Daarom is de algemene marketing van het festival beschreven in het Engels. In dit onderdeel gaan we in op de specifieke marketing voor het project We Are Incubate.
De marketing van het project is vooral gericht op activatie via participatie. Dat gebeurt door:
Pay What You Do
Bij samenwerken aan een festival past de oude opzet van betaling voor een kaartje misschien niet meer. Wat is participatie waard? Is de waardering voor je hulp ook te vertalen naar een korting op de toegangsprijs? Pay What You Do (PWYD) is een nieuwe participatieve strategie waarbij de consument de controle over de prijs heeft en zelf bepaalt wat die voor een product of dienst betaalt door kortingen te verdienen. Bezoeker X twittert 25 maal over Incubate 2011? Dat levert korting op. Bezoeker Y doet extra moeite om tijdens een willekeurig concertbezoek ook Incubate flyers uit te delen? Ook dat levert korting op! PWYD is meer dan een marketingactie. Het levert deelnemers op, geen bezoekers, en die deelnemers zijn de beste ambassadeurs voor het festival die je je kunt wensen. PWYD versterkt Incubate’s innovatieve positie en zorgt voor meer betrokkenheid van de community bij het festival. Het laat zien dat Incubate niet alleen ons festival is, maar dat het vooral ook jouw festival is. Om het PWYD systeem te realiseren werkt Incubate samen met internetbureau Freshheads en ticketverkoper Timoco. Freshheads bouwt het systeem dat de berichten van bezoekers traceert en deze door een algoritme haalt. Timoco implementeert een module die de korting kan toepassen op Incubate tickets.
Pay What You Want
Wat is cultuur voor mensen waard? Pay What You Want (PWYW) is een participatieve marketingstrategie waarbij de consument de controle over de prijs heeft en zelf bepaalt wat die voor een product of dienst betaalt. In 2010 gebruikten we dit principe succesvol bij de conferentie. In 2011 passen we dit principe bij een aantal programma-onderdelen toe. Het introduceren van PWYW levert word-of-mouth reclame, media-aandacht en extra publieksbereik op. Tevens versterkt Incubate hiermee haar innovatieve positie en zorgt het voor extra beleving. De vakgroep Sociale Psychologie van de Universiteit van Amsterdam meet de effecten van PWYW op motivationele aspecten als sociale kracht, actie-oriëntatie en cognitieve controle.
Activisme
We Are Incubate is erop gericht om zoveel mogelijk mensen bij cultuur te betrekken. Dat doen we door dit zelf ook te doen. Binnen de losse projecten zijn veel mensen betrokken. Daar creëren we een band mee.
Bij dit programma zijn vier doelgroepen te onderscheiden:
1. De liefhebber van hedendaagse kunst en avant-garde
2. De vaste bezoekers van Incubate
3. Participanten
4. De persoon binnen de grote massa met een bovengemiddeld interesse voor kunst en cultuur
Bij We Are Incubate lopen programma en marketing hand in hand; het maatschappelijk discours is onderdeel van het werk. Dit levert voor Incubate een grote kans op, aangezien het festival vlak na de komkommertijd plaatsvindt.
Daarnaast is een belangrijke marketingactiviteit het creëren van buzz. Buzz is een manier van hypen onder consumenten, die een affectie bij een product veroorzaakt. Positieve buzz is vaak een doel van public relations en van Web 2.0 media. Voor dit project betekent dit dat er ver voor aanvang van het festival nieuwsitems, blogberichten, bulletins en andere items met behulp van verschillende web 2.0 applicaties uitgezonden worden. Door het langzaam opbouwen van ‘namedropping’ wordt de herkenbaarheid van de thematiek onder de bezoeker van het festival vergroot. Het maakt dat onderwerpen bekend worden onder de bezoekers, deze zich wellicht gaan verdiepen in de context, dat deze bespreekbaar wordt gemaakt en er mond-tot-mond reclame en buzz ontstaat. Volgens McKinsey wordt 67 procent van de verkoop van goederen beïnvloedt door mond-tot-mondreclame. In onderstaande afbeelding is een schema te zien van de peer-to-peer marketing.
Deze benadering zal echter niet voor alle vier de doelgroepen van het project werken. Voor elke groep is een aparte marketingstrategie en -benadering nodig:
De liefhebber van hedendaagse kunst en avant-garde is de persoon die de Metropolis M, Groene Amsterdammer, De Witte Raaf en de kunstbijlage van NRC leest, blogs als Trendbeheer volgt en werk van deelnemende kunstenaars waarschijnlijk al kent. Vooral door mond-tot-mondreclame binnen de scene van de doelgroep neemt deze persoon kennis van het project, en wordt op deze manier overgehaald tot bezoek. Een voordeel van deze persoon is dat deze vaak zelf op zoek gaat naar nieuws rondom zijn of haar interesseveld, en hierdoor relatief makkelijk te bereiken is. Een nadeel is echter dat dit een redelijk nieuwe doelgroep is voor Incubate, welke niet automatisch wordt aangesproken door de rest van de festivalonderdelen. Uitsluitend promotie binnen de community van Incubate is niet voldoende om deze doelgroep te bereiken. De manier om dit op te vangen is door specifieke interessante media voor deze doelgroep te benaderen, en free publicity te generen door (achtergrond)artikelen over de thematiek en kunstenaars. Daarnaast dienen advertenties strategisch ingekocht te worden in bladen als Metropolis M en weblogs als Trendbeheer. In combinatie met mainstream media die bereikt wordt tijdens de komkommertijd, levert dit een groot bereik op bij deze doelgroep. Verder wordt deze groep aangesproken door een mediapartnerschap met De Groene Amsterdammer. Deze is partner in het discussieprogramma en zal voorafgaand aan dit project een themanummer over piraterij publiceren.
De vaste bezoeker van Incubate is natuurlijk het makkelijkst om te bereiken. Dit is de persoon die een grote interesse heeft in muziekstijlen als dubstep, en erg betrokken is bij tegencultuur. Een bovengemiddelde interesse in de concepten van Do It Yourself is aanwezig bij deze groep. Die interesse wordt verder aangewakkerd door de programmering van artiesten zoals Bill Drummond, Daedelus en Steve Ignorant, die bij de doelgroep al bekend zijn. Deze worden gepresenteerd binnen het We Are Incubate programma op het festival. Dit project kent een educatieve en verdiepende functie voor deze doelgroep; zij krijgen de kans zich te verdiepen in de artistieke betekenis van samenwerking, gekoppeld aan de historie de inspiratie die dit levert aan moderne kunstenaars en opvattingen die erover leven bij zowel critici als bezoekers. Deze doelgroep is vooral te bereiken via de community van Incubate. Door buzzvorming, zoals hiervoor reeds uitgelegd, gaat We Are Incubate steeds meer leven onder de doelgroep, en ontstaat tevens mond-tot-mond reclame. Een voorbeeld hiervan: op het moment van het schrijven van deze aanvraag vindt via Twitter en de Incubate-blog namedropping van en rond We Are Incubate plaats.
De mensen die we bij het project betrekken zijn actief in het verenigingsleven, student, ouder van een kind, of vinden het gewoon tof om met een van hun favoriete kunstenaars of op Incubate. Deze groep bereiken we oftewel door en nauwe samenwerking te zoeken met de instelling (zoals school) vereniging (zoals koor) of artiest met wie ze samenwerken, maar het belangrijkste voor deze marketing zijn microcelebrities. Zij zijn extreem bekend binnen een kleine groep mensen, en hebben binnen deze kleine groep mensen een hoge status. Natuurlijk is dit van alle tijden, alle Eindhovenaren kennen Arnold de straatpredikant. Vroeger waren microcelebrities redelijk beperkt door geografische factoren of specifieke interessegebieden. Door social media zijn er nieuwe microcelebrities als Nalden ontstaan. Microcelebrieties worden betrokken voor communicatie over het project en betrekken hun achterban.
De persoon binnen de grote massa met een bovengemiddeld interesse voor kunst en cultuur is de persoon die Nieuwe Revu en Vice leest, naar festivals als Lowlands en het IFFR gaat en de Design Week bezoekt. Deze persoon bezoekt onregelmatig een culturele instelling en is voor het festival lastig te bereiken, omdat hij of zij weinig affiniteit heeft met de identiteit van Incubate. Toch kan dit project of onderdelen ervan interessant zijn voor deze doelgroep. De doelgroep haalt veel van zijn informatie en nieuws uit mainstream media die voor Incubate moeilijk te benaderen zijn. Een manier om dit te ondervangen is door gebruik van de komkommertijd in combinatie met het activisme, zoals eerder aangehaald. De maatschappelijke relevantie en de controverse ervan is echter niet genoeg om de mainstream media aan te wakkeren. Hiervoor is een extra nieuwswaarde nodig. Nieuwsitems gaan immers steeds vaker over incidenten. Daarom worden een aantal acties ontwikkeld om het thema in Nederland extra op de agenda te zetten.
Relatie met de samenleving
Vraag het de oom op het verjaardagsfeest en hij heeft vast een mening over kunst. Vraag het de staatssecretaris van cultuur en je hoort dat het publiek moet bepalen wat kunst is. Dit project komt voort uit discours binnen de kunsten, binnen de maatschappij en binnen de community van Incubate. Met We Are Incubate willen wij de relevantie van het thema binnen de breedte van de hedendaagse kunstpraktijk onderzoeken en ons tegelijkertijd meer sociaal-maatschappelijk engageren. Dit gebeurt door discussies, het betrekken van een jonge generatie kunstenaars, via mediapartners het project ‘embedden’’ binnen de kunstkritiek. Tevens werken we veel samen met onderwijsinstellingen als Studium Generale, Fontys Hogescholen, Avans Hogescholen en Academie voor Popcultuur Leeuwarden.
Verwacht bezoekersaantal
Op basis van een schatting van het aantal locaties en festivalonderdelen verwacht Incubate ongeveer 36.085 bezoekers voor het project We Are Incubate. Dit aantal is op basis van de volgende cijfers tot stand gekomen:
| Daedelus | 450 | |
| Dimitar Solakov | 8.000 | |
| New Jacks 3.0 | 1.000 | |
| The Incubate 17 | 200 | |
| Steve Ignorant in Residence | 1.225 | |
| Educate - @ucate | 250 | |
| Educate - After School Avant-garde | 350 | |
| Educate - Higher Learning Educate - Incubate Masterclasses | nvt 400 | |
| Luke Jerram "Play Me, I'm Yours" | nvt | |
| Glocal - The Soya Waltz | 5.000 | |
| Glocal - Tino Seghal | 500 | |
| Glocal - Jason Molina | 500 | |
| Muziekprogramma Open Source Arts - Expo | 12.000 850 | |
| Open Source Arts - Radio | nvt | |
| Open Source Arts - Film | 280 | |
| Open Source Arts - Dans | 280 | |
| Open Source Arts - Redecorators | nvt | |
| Open Source Arts - Melting pot | 3.000 | |
| Wineke works with Wooden Shjips | 300 | |
| Momo does Tilburg | nvt | |
| DIY Conference | 1.500 | |
| 36.085 |
Deze bezoekersaantallen zijn gebaseerd op ervaringen uit het verleden. Uit ervaring met projecten in de publieke ruimte is gebleken dat het moeilijk is om hier een betrouwbare kwantificering van te maken. Om de betrouwbaarheid geen geweld aan te doen hebben we daarom besloten om deze projecten op nvt te zetten.
Organisatie
Een goed concept vraagt om de juiste uitwerking. Incubate heeft ervaring met grootschalige multidisciplinaire kunstprojecten. De genoemde projecten als Sun Ra Arkestra en Nitsch hebben de organisatie leren werken met de dynamiek van het organiseren van multidisciplinariteit. Deze vragen namelijk om een andere mimiek en fasering dan bijvoorbeeld singuliere muziek- of theaterprojecten. Een van de doelstellingen van Incubate is om het multidisciplinaire karakter van Incubate voor de komende jaren beter te manifesteren. Met dit project doet de organisatie nieuwe kennis en ervaring op om deze doelstelling de komende jaren met succes te volbrengen.
De organisatie bestaat uit een extern projectteam, ondersteund vanuit de Incubate-organisatie. Voor het project wordt een apart projectleider aangetrokken. Tevens is er een klankbordgroep. Participerende organisaties als NWE Vorst, Studium Generale, Fontys Hogescholen en Groene Amsterdammer zetten hun kennis in om het werk zo goed mogelijk tot haar recht te laten komen. Een uitgebreide omschrijving van de Incubate-organisatie is te vinden in het Incubate Policy Plan. Binnen dit project heeft Vincent Koreman van Incubate de artistieke leiding.
Je_Suis_Barry |
Latest page update: made by Je_Suis_Barry
, Mar 9 2011, 5:56 AM EST
(about this update
About This Update
Edited by Je_Suis_Barry
3 words added view changes - complete history) |
|
More Info: links to this page
|
There are no threads for this page.
Be the first to start a new thread.
