"Why do you keep, why do you give out free music, why do you do this, why why

Because I'm weezy?

I'm different.

I have plenty of it.

So, There's nothing for me to share.

Priceless, that's why it's free."
Outro van Lil Wayne's No Ceiling Mixtape

In dem Jahr, in dem Merce Cunningham und Pina Bausch gestorben sind, stellt sich aber auch die Frage, wie der traditionelle Tanz bewahrt, archiviert, weitergegeben werden kann.

Gibt es denn einen Imperativ, der sagt, man sollte?

Soll man nicht?

Nein. Ich war heute bei meinen Rechtsanwälten und Steuerberatern, um zu erfahren, was ich mit meinem Erbe machen muss. Wenn das Finanzamt nach meinem Tod alle meine Choreografien sieht und jede mit nur 30.000 Euro bewerten würde, wäre meine Familie ruiniert. Sie müssten so viel Erbschaftssteuer zahlen, dass sie nichts mehr hätten, gar nichts mehr. Nur weil die Werke anscheinend so viel wert sind. Deswegen bin ich zu meinem Notar gegangen und habe festgelegt, dass alle meine Stücke nach meinem Tod nicht mehr aufgeführt werden dürfen - um meine Familie zu schützen.
Choreograaf William Forsythe over zijn werk in Frankfurter Rundschau

(Tommy-Chat Just E-mailed Me)

2006, 7:15 min, color, sound

Trecartin describes (Tommy-Chat Just E-mailed Me) as a "narrative video short that takes place inside and outside of an e-mail." Trecartin's intense visualization of electronic communication is inhabited by a cast of stylized characters: Pam, a Jewish lesbian librarian with a screaming baby in an ultra-modern hotel room; Tammy and Beth, who live in an apartment filled with installation art; and Tommy, who is seen in a secluded lake house in the woods. Pam, Tommy and Tammy are all played by Trecartin, who, wearing his signature make-up, jumps back and forth between male and female roles.

Totally self-absorbed and equipped with vestigial attention spans, the characters are constantly communicating with one another on the phone or online. Their e-mail exchanges and Internet searches are channeled into bright animations that intersect with the "real world" locations. The story moves from person to person like a browser surfing through Web pages. Engrossed in manic electronic interactions, the characters become increasingly isolated and solipsistic.

What's The Love Making Babies For

2003, 20 min, color, sound

Trecartin's extraordinary digital manipulations reach a new level as he speculates in vivid animation about reproduction, sexuality, and contemporary moralities. Collapsing footage appropriated from television, the Internet, and pop culture, Trecartin and his elaborately costumed collaborators manufacture an alien yet familiar reality. Inside this startling new video world, technophile gods wearing acid-washed denim argue about the future of gender and produce cryptic TV commercials. In a surreal backyard town meeting, characters deliver disjointed polemics assembled from clashing phrases that could have originated in ad campaigns, instant messaging conversations, or twisted episodes of syndicated science fiction. Constructed from the raw material of disposable media clichés and fads, Trecartin's narrative leaves us to answer the riddles he poses.

Yo A Romantic Comedy

2002, 12 min, color, sound

In Yo A Romantic Comedy, Trecartin borrows clichés from hip-hop culture and genre films to craft a dark, dream-like narrative that veers from comic melodrama to goth fantasy. Applying his signature digital editing and delirious sound processing to remarkable effect, Trecartin creates an alternative narrative universe that suggests a kind of psychodramatic hyper-reality.

Locatie is de hal van de Openbare Bibliotheek Tilburg, een plek die zich kenmerkt door een hoog verloop aan mensen die op zoek zijn naar informatie, een analoge vertaling van het internet. De films worden gedurende een maand op grote plasmaschermen getoond.

8) Pirate Conference 2010

• De volledige breedte en functie tonen van piraterij binnen de kunsten

• Reflectie op de relatie tussen het gedachtegoed van piraterij enerzijds en de hedendaagse cultuur in het algemeen en de podiumkunsten in het bijzonder anderzijds

• De invloed van piraterij op een jonge generatie kunstenaars tonen

• Cultuurkritische reflectie op de betekenis van kunst in brede zin in relatie tot de maatschappelijke ordening en de actualiteit

• Een nieuw publiek betrekken bij hedendaagse kunst

1. De liefhebber van hedendaagse kunst en avant-garde
2. De vaste bezoekers van Incubate
   
3. Piraten en geïnteresseerden in de thematiek
   
4. De persoon binnen de grote massa met een bovengemiddeld interesse voor kunst en cultuur

Bij Piracy lopen programma en marketing hand in hand; het maatschappelijk discours is onderdeel van het werk. Dit levert voor Incubate een grote kans op, aangezien het festival vlak na de komkommertijd plaatsvindt.

Daarnaast is een belangrijke marketingactiviteit het creëren van buzz. Buzz is een manier van hypen onder consumenten, die een affectie bij een product veroorzaakt. Positieve buzz is vaak een doel van public relations en van Web 2.0 media. Voor dit project betekent dit dat er ver voor aanvang van het festival nieuwsitems, blogposts, bulletins en andere items met behulp van verschillende web 2.0 applicaties uitgezonden worden. Door het langzaam opbouwen van 'namedropping' wordt de herkenbaarheid van de thematiek onder de bezoeker van het festival vergroot. Het maakt dat onderwerpen bekend worden onder de bezoekers, deze zich wellicht gaan verdiepen in de context, dat deze bespreekbaar wordt gemaakt en er mond-tot-mond reclame en buzz ontstaat. Volgens een McKinsey-onderzoek van mei 2001 in de Verenigde Staten wordt 67 procent van de verkoop van goederen beïnvloedt door mond-tot-mondreclame. In onderstaande afbeelding is een schema te zien van de peer-to-peer marketing.


Peer 2 Peer Marketing