En daar zit nu precies de keerkant van Incubate. Ook al zweren ze bij een open visie die freejazz naast black metal plaatst, het lijkt erop dat ze toch moeite hebben om keuzes maken. Als het over het “stimuleren van baanbrekende ontwikkelingen binnen cultuur” gaat, is er toch een redelijke kloof tussen de Anale Fase en Blues Control of tussen Papier Tigre en Hermann Nitsch. Daarnaast is het soms ook erg jammer dat er door de vele locaties en overlappingen vaak fantastische artiesten spelen voor slechts vier fans in een lege bar. Met een subsidie die Sun Ra Arkestra en Hermann Nitsch aankan als centrale gasten, moet het toch mogelijk zijn enkele radicale keuzes te maken in de programmatie, die ervoor zorgen dat die baanbrekende cultuur ook echt banen kan breken, door toch een minimum aan publiek te bereiken. Tijdens De voorbije edities waren de sterke, kleine concerten vaak zwaar onderbevolkt tot bijna onbevolkt. Voor tourende buitenlandse artiesten, die op een festival toch een zeker publiek verwachten, is dit frustrerend. Voor het festival zelf zijn het simpelweg gemiste kansen. Dat bands spelen voor hun eigen publiek is nu net wat Incubate zou kunnen tegengaan. Daarvoor moet de grootste rommel er wel uitgefilterd worden. Met iets minder namen, een iets compactere presentatie en een iets strengere selectie, zou het festival snel een grote stap vooruit maken. Hierbij moet wel vermeld worden dat Incubate een progressieve weg is ingeslagen door te kiezen voor een zogenaamd “sociaal festivalmodel”, waarbij iedereen via de webcommunity aan alle facetten van het festival kan meewerken. Of die opensource-ideologie en internetdemocratie kan samengaan met een kwalitatief festival voor vernieuwende kunsten is de grote vraag. Het is een goede wind in het gezicht van het elitarisme. Of hij hard genoeg zal stinken om potten te breken, valt nog af te wachten. - SM

1  out of 1 found this valuable. Do you find this valuable? Do you?